Tworzenie dodatku składa się z czterech kroków. W pierwszym etapie można zdefiniować podstawowe informacje o tworzonym dodatku takie jak: nazwa, wersja, produkt i autor. Dodatkowo należy wybrać komponenty produktu, dla jakich dedykowane jest nowo tworzone rozszerzenie.
![](https://pomoc.comarch.pl/altum/201952/wp-content/uploads/2019/06/word-image-268.png)
W kolejnym kroku wybierane są akcje, które zostaną wykonane w trakcie instalacji dodatku. Należy skonfigurować poszczególne akcje oraz ustalić kolejność wykonywania danego zadania.
![](https://pomoc.comarch.pl/altum/201952/wp-content/uploads/2019/06/word-image-270.png)
W trzecim kroku kreatora należy zdefiniować zachowanie procesów i usług powiązanych z instalacją dodatku. Procesy i usługi powiązane z produktem zostaną automatycznie zamknięte. Dodatkowo istnieje możliwość zdefiniowania własnych procesów, które powinny zostać zamknięte oraz wyboru, czy poszczególne usługi mają być uruchamiane automatycznie po zakończeniu procesu instalacji dodatku.
![](https://pomoc.comarch.pl/altum/201952/wp-content/uploads/2019/06/word-image-271.png)
W kroku czwartym można wprowadzić zmiany w pliku manifest.xml. Jest to opcjonalny krok dla zaawansowanych użytkowników.
![](https://pomoc.comarch.pl/altum/201952/wp-content/uploads/2019/06/word-image-272.png)
Na liście dodatków wyświetlane są wszystkie lub tylko najnowsze (jest to zależne od opcji wybranej na zakładce Konfiguracja) stworzone przez użytkownika dodatki. Każdy z dodatków jest dedykowany dla wybranego produktu i jego określonej wersji.
![](https://pomoc.comarch.pl/altum/201952/wp-content/uploads/2019/06/word-image-273.png)
Z poziomu listy dodatków można edytować lub usunąć wybrany dodatek, a także stworzyć jego aktualizację.
Więcej szczegółowych informacji dotyczących tworzenia dodatków zawartych jest w pliku pomocy w Kreatorze dodatków.
Obsługa plików konfiguracyjnych w dodatku
Aby rozwiązać problem podmiany pliku konfiguracyjnego w dodatku możliwym rozwiązaniem jest stworzenie osobnego dodatku zawierającego tylko pliki dll (dla samego kopiowania plików) i drugiego dodatku pod samego pliku configa. Takie rozwiązanie powoduje, że w trakcie instalacji dodatku aktualizowany jest tylko ten zawierający pliki dll a nie jest podmieniany ten dla configa.