Lista schematów księgowych

Wstęp

W systemie Comarch ERP Optima zautomatyzowano księgowanie dokumentów źródłowych: Faktur Zakupu, Faktury Sprzedaży, dokumentów magazynowych (PZ, WZ, MM, itp.), listy płac, odpisów amortyzacyjnych itd. Automatyczne księgowanie dokumentów odbywa się w miejscu ich powstania za pośrednictwem mechanizmów nazywanych Schematami Księgowymi (pobierz przykładowe schematy księgowań).

Wyjątkiem są faktury VAT, które po zaznaczeniu parametru Księgowanie faktur VAT przez rejestr VATKonfiguracji Firmy/ Księgowość/ Księgowość kontowa mogą być zaksięgowane z poziomu Rejestrów VAT. Poza tym wyjątkiem oznacza to, że: dokumenty handlowe takie jak Faktury Sprzedaży, Faktury Zakupu, paragony księguje się z poziomu modułu Faktury, dokumenty magazynowe (WZ, PZ, PW, RW, MM, WKA, PKA) z poziomu modułu Handel, dokumenty kasowo/bankowe z poziomu modułu Kasa/Bank, listę płac z poziomu modułu Płace i Kadry, faktury kosztowe z poziomu Rejestru VAT. Ponadto możliwe jest automatyczne księgowanie kwot z deklaracji podatkowych (PIT-36, PIT-36L, CIT-8, VAT-7), odsetek do zapłaty z Not Odsetkowych, różnic kursowych i rozliczeń (kompensat) z modułu Kasa/Bank.

Budowa schematu księgowego swą konstrukcją przypomina budowę zapisu księgowego. Składa się z nagłówka oraz pozycji odpowiadającym poszczególnym dekretom księgowym.

Poniższy rozdział opisuje zasady tworzenia schematów księgowych oraz szczegółowe rozwiązania dla różnych typów dokumentów źródłowych.

Lista schematów księgowań

Budowa schematów księgowych odbywa się na poziomie menu Księgowość/ Inne/ Schematy Księgowań.

Przystępując do definiowania, użytkownik musi wybrać jeden z dostępnych typów schematów powiązanych z rodzajem dokumentów. Poniżej opis typów schematów.

Typ schematuOpis
AmortyzacjaAutomatyczne księgowanie odpisów amortyzacyjnych z poziomu Księgowość/ Lista dokumentów środków trwałych (typ dokumentów – Amortyzacja)
DeklaracjeAutomatyczne księgowanie kwot podatku do zapłacenia z poziomu Księgowość/ PIT-36 lub PIT-36L lub CIT- 8 lub Rejestry VAT/ Deklaracja VAT-7
DelegacjeAutomatyczne księgowanie delegacji, menu:
Kasa/Bank /Delegacje
Dokumenty kompensatAutomatyczne księgowanie Dokumentów kompensat, menu: Kasa/Bank/ Dokumenty kompensat
DokumentyAutomatyczne rozksięgowanie kwoty z Dokumentów Wewnętrznych Sprzedaży, z poziomu Handel/ Inne/ Dokumenty Wewnętrzne sprzedaży
Wewn. Sprz.
Dokumenty Wewn. Zak.Automatyczne rozksięgowanie kwoty z Dokumentów Wewnętrznych Zakupu, z poziomu Handel/ Inne/ Dokumenty Wewnętrzne Zakupu
Ewidencja kosztówAutomatyczne zaksięgowanie dokumentów z ewidencji dodatkowej, menu: Rejestry VAT/ Ewidencja dodatkowa – zakładka Koszty
Ewidencja przychodówAutomatyczne zaksięgowanie dokumentów z ewidencji dodatkowej, menu Rejestry VAT/Ewidencja dodatkowa – zakładka Przychody
Faktury SprzedażyAutomatyczne rozksięgowanie kwoty z Faktur Sprzedaży, z poziomu Handel/ Faktury Sprzedaży
Faktury ZakupuAutomatyczne rozksięgowanie kwoty z Faktur Zakupu, z poziomu Handel/ Faktury Zakupu
Likwidacja Środka TrwałegoAutomatyczne księgowanie dokumentów likwidacji środków trwałych, z poziomu Księgowość/ Lista dokumentów środków trwałych (typ dokumentów - Likwidacja)
Lista płacAutomatyczne rozksięgowanie kwoty z listy płac, z poziomu Płace i Kadry/ Listy płac
Nota odsetkowaAutomatyczne zaksięgowanie kwot odsetek, z poziomu
Kasa/Bank/ Noty odsetkowe
Noty odsetkowe KHAutomatyczne zaksięgowanie kwot odsetek, z poziomu
Księgowość/ Rozrachunki/ Noty odsetkowe
Otrzymanie Środka TrwałegoAutomatyczne księgowanie dokumentów otrzymania środków trwałych, z poziomu Księgowość/ Lista dokumentów środków trwałych (typ dokumentów – Otrzymanie)
ParagonyAutomatyczne rozksięgowanie kwot z paragonów, z poziomu Handel/ Paragony
Ponaglenie zapłatyAutomatyczne księgowanie kwoty odsetek lub kosztów, z poziomu Kasa/Bank/ Ponaglenia zapłaty
Przesunięcia MMAutomatyczne zaksięgowanie kwot z dokumentów magazynowych typu MM, z poziomu Handel/ Inne/ Przesunięcia międzymagazynowe
Przeszacowanie Środka TrwałegoAutomatyczne księgowanie dokumentów dot. przeszacowania środków trwałych, z poziomu Księgowość/ Lista dokumentów środków trwałych (typ dokumentów - Przeszacowanie)
Przyjęcia kaucjiAutomatyczne księgowanie dokumentów magazynowych typu WKA, z poziomu Handel/ Inne/ Przyjęcia Kaucji
Przyjęcia WewnętrzneAutomatyczne zaksięgowanie kwot z dokumentów magazynowych typu PW, z poziomu Handel/ Inne/ Przyjęcie Wewnętrzne
Przyjęcia ZewnętrzneAutomatyczne zaksięgowanie kwot z dokumentów magazynowych typu PZ, z poziomu Handel/ Przyjęcie Zewnętrzne
PW produkcyjneAutomatyczne zaksięgowanie kwot z dokumentów magazynowych typu PW, z poziomu Handel/ Inne/ Kompletacja – przyjęcie produktów
Raporty Kasa/BankAutomatyczne rozksięgowanie kwot z raportu kasowego lub bankowego, z poziomu Kasa/Bank/ Raporty Kasowe/Bankowe
Rejestr Sprzedaży VATAutomatyczne rozksięgowanie kwot z dokumentów sprzedaży wprowadzonych bezpośrednio do Rejestru Sprzedaży VAT, z poziomu Rejestry VAT/Rejestry VAT ( zakładka Rejestry Sprzedaży)
Rejestr zakupu VATAutomatyczne rozksięgowanie kwot z dokumentów zakupu wprowadzonych bezpośrednio do rejestru zakupu VAT, menu: Rejestry VAT/ Rejestry VAT (zakładka Rejestry Zakupu)
Rozchody wewnętrzneAutomatyczne zaksięgowanie kwot z dokumentów magazynowych typu RW, z poziomu Handel/ Inne/ Rozchody wewnętrzne
RozliczeniaAutomatyczne księgowanie rozliczeń, menu:
Kasa/Bank /Rozliczenia
Różnice kursoweAutomatyczne zaksięgowanie różnic kursowych, menu:
Kasa/Bank /Różnice kursowe
Różnice kursowe MWAutomatyczne zaksięgowanie różnic kursowych z Magazynu Walut, menu:
Kasa/Bank /Magazyn walut – zakładka Różnice kursowe
RW produkcyjneAutomatyczne zaksięgowanie kwot z dokumentów magazynowych typu RW, z poziomu Handel/ Inne/ Kompletacja – rozchody składników
Tax FreeAutomatyczne księgowanie dokumentów Tax Free, menu: Handel/ Inne/ Tax Free
Ulepszenie Środka TrwałegoAutomatyczne księgowanie dokumentów ulepszeń środków trwałych, menu: Księgowość/ Lista dokumentów środków trwałych (typ - Ulepszenie)
Wydania kaucjiAutomatyczne księgowanie dokumentów magazynowych typu WKA, z poziomu Handel/ Inne/ Wydania Kaucji
Wydania zewnętrzneAutomatyczne zaksięgowanie kwot z dokumentów magazynowych typu WZ, z poziomu Handel/ Inne/ Wydania zewnętrzne

Na liście Schematy Księgowań funkcjonują następujące przyciski:

  Eksportuj formaty do pliku – przycisk pozwala na eksport schematu księgowań do pliku XML

  Importuj formaty z pliku – przycisk pozwala na import schematu księgowań z pliku XML.

Dostępny jest również parametr Pokazuj nieaktywne, którego odznaczenie pozwala na zawężenie listy tylko do schematów aktywnych, czyli nadal wykorzystywanych. Jeżeli parametr jest zaznaczony, to lista zawiera wszystkie schematy (zarówno aktywne jak i nieaktywne).

Schematy księgowań dla dokumentów handlowych, magazynowych opisane zostały tutaj.




Schematy księgowań dla dokumentów handlowych, magazynowych

Pod pojęciem dokumentów handlowych rozumiemy dokumenty wystawiane bądź wprowadzane do modułu Faktury. Są to Faktury Sprzedaży, paragony oraz Faktury Zakupu. Z dokumentami handlowymi związane są następujące typy schematów: Faktury Sprzedaży, Faktury Zakupu, Paragony, Dokumenty Wewnętrzne Sprzedaży, Dokumenty Wewnętrzne Zakupu.

Dokumenty magazynowe to: PZ, WZ, PW, RW, MM, WKA, PKA, Tax Free. Są one ściśle związane z modułem Handel. Do każdego z wymienionych typów dokumentów przypisany jest odrębny typ schematu księgowań i tak:

  • Typ schematu dla dokumentów PZ to Przyjęcia zewnętrzne,
  • Typ schematu dla dokumentów WZ to Wydania zewnętrzne,
  • Typ schematu dla dokumentów PW to Przyjęcia wewnętrzne,
  • Typ schematu dla dokumentów RW to Rozchody wewnętrzne,
  • Typ schematu dla dokumentów MM to Przesunięcie MM,
  • Typ schematu dla dokumentów WKA to Wydanie kaucji,
  • Typ schematu dla dokumentów PKA to Przyjęcia kaucji,
  • Typ schematu dla dokumentów Tax Free to Tax Free.

Sposób budowania schematu dla wszystkich powyższych typów jest jednakowy. W punkcie tym omówione zostanie definiowania schematu księgowego na przykładzie wzorca o typie Faktury Sprzedaży.

Schemat księgowań posiada strukturę analogiczną do budowy zapisów księgowych – składa się z nagłówka oraz pozycji.

Nagłówek wzorca odpowiada nagłówkowi zapisu księgowego, pozycja schematu – pozycji w zapisie księgowym, czyli pojedynczemu dekretowi.

Uwaga
Budowa schematu księgowego wyznacza dwa główne etapy tworzenia wzorca: etap definiowania nagłówka oraz etap wprowadzania elementów wzorca, czyli schematu dekretacji.

Przykład definiowania schematu o typie Faktury Sprzedaży:

Przystępując do definiowania schematu dla Faktur Sprzedaży w polu Typy schematów wybieramy typ Faktury Sprzedaży.

Ikona  Dodaj otwiera formularz Schemat księgowy. Przystępujemy do definiowania nagłówka schematu.

Należy uzupełnić pola dotyczące nagłówka schematu księgowego:

Symbol – symbol wzorca księgowania, o max długości 20 znaków alfanumerycznych np. SPRZEDAŻ. Symbol musi być unikalny w ramach danego typu dokumentów.

Nazwa – nazwę wzorca, o max długości 50 znaków alfanumerycznych np. SPRZEDAŻ TOWARÓW HANDLOWYCH.

Dziennik – dziennik księgowy, w którym będą księgowane Faktury Sprzedaży przy użyciu wzorca księgowego. Pozycję wyposażono w przycisk wyświetlający listę dostępnych dzienników księgowych, tzw. drop-down.

Księgowanie przez bufor – parametr jest domyślnie zaznaczony. Jego zaznaczenie pozwala na księgowanie „na brudno” tj. W buforze. Odznaczenie – księgowanie „na czysto” tj. na liście dokumentów zatwierdzonych.

Nieaktywny – zaznaczenie tego parametru spowoduje, że ten schemat nie będzie pojawiał się na liście wyboru podczas księgowania. Do wykorzystania, jeśli dany schemat był kiedykolwiek użyty do księgowania, więc nie można go usunąć, a nie jest już stosowany.

Formularz schematu księgowego

Pobierz datę księgowania z Konfiguracji  – zaznaczenie tego parametru powoduje, że data, z jaką dany typ dokumentów zostanie zaksięgowany, jest pobierana z Konfiguracji firmy/ Księgowość/ Parametry – Księgowanie dokumentów z datą. Przy dodawaniu nowego schematu księgowań parametr ten jest domyślnie zaznaczony.

Jeżeli parametr Pobierz datę księgowania z Konfiguracji nie zostanie zaznaczony, wówczas użytkownik ma możliwość określenia daty księgowania bezpośrednio na schemacie księgowań, właściwej dla danego typu dokumentu.

W takim przypadku przycisk Data księg. i pole do wpisania makra są aktywne. Data księgowania może zostać wówczas bezpośrednio wpisana „z ręki”. Data księgowania może zostać również wybrana z listy po naciśnięciu przycisku Data księg. Wyświetlana lista wyboru jest zależna od typu schematu księgowań, a dostępne wartości zostały przedstawione w Tabeli poniżej.

Typ schematu księgowańDostępne datyŹródło datyMakro
Amortyzacja
Likwidacja
Otrzymanie
Przeszacowanie
Ulepszenie Środka Trwałego
Data operacjipole Data operacji na dokumencie środka trwałego@DataOperacji
Data bieżącamenu: Narzędzia/Data bieżąca@DataBiezaca
DeklaracjeData deklaracjiostatni dzień miesiąca, za który liczona jest deklaracja np. dla deklaracji za 01.2011 będzie to data 31.01.2011@DataDeklaracji
Termin płatnościtermin płatności, termin złożenia deklaracji np. dla VAT-7 za 01.2011 będzie to 25.02.2011@TerminPlatnosci
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
DelegacjeData dokumentupole Data dokumentu@DataDok
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Data rozpoczęcia delegacjipole od z sekcji Czas trwania delegacji@DataRozpoczeciaDelegacji
Data zakończenia delegacjipole do z sekcji Czas trwania delegacji@DataZakonczeniaDelegacji
Data rozliczenia delegacjipole Data rozliczenia delegacji@DataRozliczeniaDelegacji
Ewidencja kosztów,
Ewidencja przychodów
Data zapisupole Data zapisu na dokumencie@DataZapisu
Data wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data operacjipole Data operacji na dokumencie@DataOperacji
Termin płatnościpole Termin płatności na dokumencie@TerminPlatnosci
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Faktury Sprzedaży,
Paragony
Rejestr Sprzedaży VAT
Data wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data sprzedażypole Data sprzedaży na dokumencie@DataOperacji
Termin płatnościpole Termin płatności na dokumencie@TerminPlatnosci
Data bieżącaMenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Data obowiązku podatkowegopole Obowiązek podatkowy na dokumencie@DataObowPodat
Dokumenty Wewnętrzne sprzedażyData wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data sprzedażypole Data sprzedaży na dokumencie@DataOperacji
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Dokumenty Wewnętrzne zakupu Data wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data wpływupole Data wpływu na dokumencie@DataWplywu
Data zakupupole Data zakupu na dokumencie@DataOperacji
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Faktury Zakupu,
Rejestr Zakupów VAT
Data wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data wpływupole Data wpływu na dokumencie@DataWplywu
Data zakupupole Data zakupu na dokumencie@DataOperacji
Termin płatnościpole Termin płatności na dokumencie@TerminPlatnosci
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Data obowiązku podatkowegopole Obowiązek podatkowy na dokumencie@DataObowPodat
Data prawa do odliczeniapole Prawo do odliczenia na dokumencie@DataPrawoOdlicz
Dokumenty kompensatData dokumentupole Data dokumentu@DataDok
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Lista płacData wypłatypole Data wypłaty na dokumencie@DataWyplaty
Okres wypłatypole Okres do na dokumencie@DataOperacji
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Noty odsetkoweData dokumentupole Data dokumentu@DataDok
Termin płatnościpole Termin płatności na dokumencie@TerminPlatnosci
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Noty odsetkowe KHData dokumentupole Data dokumentu@DataDok
Termin płatnościpole Termin@TerminPlatnosci
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Ponaglenie zapłatyData dokumentupole Data dokumentu@DataDok
Termin płatności odsetekpole Termin płatności odsetek@TerminPlatosciOdsetki
Termin płatności kosztów dodatkowychpole Termin płatności dla kosztów dodatkowych@TerminPlatnosciKoszty
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Przesunięcie MM,
Przyjęcia wewnętrzne,
Rozchody wewnętrzne
Data wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Przyjęcia kaucji, Przyjęcia zewnętrzneData wpływupole Data wpływu na dokumencie@DataWplywu
Data wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data przyjęciapole Data przyjęcia na dokumencie@DataOperacji
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
PW produkcyjneData wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data przyj. prod.pole Data przyj. prod.@DataOperacji
Data rozch. skł.pole Data rozch. skł.@DataRozch
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Raporty kasa/bankData zamknięciapole Data zamknięcia na dokumencie@DataZamkn
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Rozliczenia, Różnice kursowe, Różnice kursowe MWData rozliczeniapole Data rozliczenia na dokumencie@DataRozlicz
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
RW produkcyjneData rozchodupole Data rozchodu@DataRozch
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca
Wydania kaucji, Wydania zewnętrzneData wystawieniapole Data wystawienia na dokumencie@DataWyst
Data wydaniapole Data wydania na dokumencie@DataWydania
Data bieżącamenu: Narzędzia/ Data bieżąca@DataBiezaca

Uwaga
Przystępując do księgowania, użytkownik z listy wybiera wzorzec księgowania dokumentów. Wzorzec można rozpoznać tylko po symbolu, nazwie oraz polu Uwagi. Oznacza to konieczność nadawania wzorcom czytelnych symboli, nazw.

Okna Warunku i Opisu wyposażono w przycisk  uruchamiającego Wizarda. Kliknięcie na przycisk powoduje wejście do odpowiedniego okna. Jeśli użyjemy klawisza przy Warunku, to otworzy się okno Warunek zadziałania schematu księgowego.

Okno Warunek zadziałania schematu księgowego pozwala na definiowanie warunków (maksymalnie 2000 znaków), pozwalających na wybiórcze księgowanie dokumentów tj. tylko tych, które spełniają warunki w użytym schemacie.

Na oknie Warunek zadziałania schematu funkcjonują przyciski.

Wizard – warunek zadziałania schematu księgowego

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Kreatora schematu:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza schematu księgowego, z poziomu, którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych warunków zadziałania schematu.

 – udostępnia listę identyfikatorów warunków: Opis, Kategorię dokumentu: ogólną, szczegółową, Kod, Typ podmioty, Typ zaliczkobiorcy itp.

 – zatwierdza wybrany warunek.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego warunku.

– tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonego warunku.

Oprócz przycisków okno wyposażone jest w zakładkę [Opis] pozwalającą na przejście do definiowania opisu w nagłówku schematu.

Warunkiem może być:

  • Waluta – symbol @Waluta,
  • Opis – symbol @Opis,
  • Korekta zbiorcza – symbol @KorektaZbiorcza,
  • Płatność VAT w PLN – symbol @PlatnoscVatPLN (warunek dostępny tylko dla faktur sprzedaży i zakupu),
  • Kategoria dokumentu – w ramach, której dostępne jest pięć parametrów:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaNag
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaNag
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym – symbol @KatNagKontoWn
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym – symbol @KatNagKontoMa.
  • Podmiot – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod – symbol @KodPodmiotu
    • Typ – symbol @TypPodmiotu
    • Konto odbiorcy – konto wprowadzone na karcie kontrahenta na zakładce Dodatkowe w polu Przychód – symbol @KontoPodmiotuOdb
    • Konto dostawcy – konto wprowadzone na karcie kontrahenta na zakładce Dodatkowe w polu Rozchód – symbol @KontoPodmiotuDost
    • Typ zaliczkobiorcy – symbol @TypZaliczkobiorcy.
  • Płatnik – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto płatnika 1 – konto wprowadzone na karcie płatnika np. na formularzu kontrahenta na zakładce Dodatkowe w polu Przychód – symbol @KontoPlatnikaOdb
    • Konto płatnika 2 – konto wprowadzone na karcie płatnika np. na formularzu kontrahenta na zakładce Dodatkowe w polu Rozchód – symbol @KontoPlatnikaDost
    • Kod – symbol @KodPlatnika
    • Typ – symbol @TypPlatnika
  • Magazyn – symbol @Magazyn
  • Faktury zaliczkowe – symbol @CzyZaliczkowa
  • Wartość atrybutu – symbol @Dok_Atrybut

Wprowadzanie warunku zadziałania schematu

Definiowanie warunku opiera się na czterech polach kreatora:

  • Łącznik – określenie sposobu łączenia warunków wyrażenia („i”, „lub”),
  • Funkcja – pozwala na uzależnienie definiowanego warunku od Opisu, Kategorii, Podmiotu,
  • Operator – pozwala na logiczne powiązanie funkcji z wartością,
  • Wartość – wartość funkcji. W przypadku Kodu Podmiotu oraz Opisu wartość należy wpisać „z ręki”. Dla kategorii ogólnej i szczegółowej wyświetlany jest słownik kategorii, typu podmiotu i zaliczkobiorcy. Możliwość wyboru: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i Wspólnicy, Urzędy, a dla Konta Wn i Ma kategorii wyświetla się Plan Kont.

Symb.OpisNazwaSymb.OpisSymb.Relacja 
AND
OR
I
LUB
Waluta@WalutaWaluta dokumentu"="
">"
"<"
">="
"<="
"< >"
zawiera
nie zawiera
Równa się
Większy
Mniejszy
Większy lub równy
Mniejszy lub równy
Różny
Symbol waluty wprowadzonej w konfiguracji programu
Opis@OpisOpis Faktury VAT wprowadzony do pola obok pola kod kategoriiDowolna wartość wprowadzona „z ręki”
Korekta zbiorcza@KorektaZbiorczaFaktura jest korektą zbiorcząTak, Nie
Płatność VAT w PLN@PlatnoscVatPLNKwota VAT w PLN na fakturze w walucie obcej dla kontrahenta krajowegoTak, Nie
Kategoria szczegółowa@KategoriaNagKod kategorii szczegółowejKod kategorii szczegółowej ze słownika kategorii
Kategoria Ogólna@KategoriaOgolnaNagKod kategorii ogólnejKod kategorii ogólnej ze słownika kategorii
Opis kategorii@KategoriaOpisNagOpis kategorii ogólnej Opis kategorii ogólnej ze słownika kategorii
Konto Wn kategorii@KatNagKontoWnKonto Wn wprowadzone w segmencie księgowym na kategoriiKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto Ma kategorii@KatNagKontoMaKonto Ma wprowadzone w segmencie księgowym na kategoriiKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Kod Podmiotu@KodPodmiotuWartość wprowadzona „z ręki”
Typ Podmiotu@TypPodmiotuWybór z listy: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy
Konto odbiorcy@KontoPodmiotuOdbKonto wypełnione na karcie kontrahentaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto dostawcy@KontoPodmiotuDostKonto wypełnione na karcie kontrahentaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Typ Zaliczkobiorcy@TypZaliczkobiorcyWybór z listy: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy
Konto płatnika 1@KontoPlatnikaOdbKonto wprowadzone na karcie płatnikaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto płatnika 2@KontoPlatnikaDostKonto wprowadzone na karcie płatnikaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Magazyn@MagazynWybór z listy magazynów
Fa zaliczkowe@CzyZaliczkowaTak, Nie, Finalna
Wartość atrybutu@Dok_AtrybutAtrybut wybrany na fakturze o typie kontrahent lub dokument Wybór z listy atrybutów dla kontrahenta lub dokumentu o wartości wprowadzonej „z ręki”

Wizard Opisu w nagłówku schematu księgowań

Okno wyposażono w mechanizmy przenoszące do nagłówka zapisu księgowego odpowiedni opis pobierany z księgowanej faktury. Poniżej okno Wizarda nagłówka Opis.

Formularz Opis wyposażono w dwie grupy przycisków.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza pozycji zestawienia z poziomu, którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych symboli opisu.

 – udostępnia listę identyfikatorów opisu: Numer, Opis, Kategorię ogólną, Kategorię szczegółową, Kod, Typ podmiotu.

 – zatwierdza wybrany identyfikator opisu.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego identyfikatora opisu.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonych identyfikatorów opisu.

Oprócz przycisków okno wyposażone jest w zakładkę Warunek pozwalającą na przejście do definiowania warunku w nagłówku schematu.

Wprowadzanie identyfikatora opisu

W celu wprowadzenia identyfikatora opisu należy wybrać przycisk . Pokaże się lista dostępnych opisów. Po wybraniu jednego z nich, należy dokonać jeszcze jego zatwierdzenia poprzez kliknięcie na przycisku  Zatwierdź. W dużym oknie zatytułowanym Opis pojawi się makro opisu np. @NumerPelny, jeżeli wybraliśmy Numer własny.

Opisami mogą być:

  • Waluta – symbol @Waluta
  • Nr faktury – mechanizm Numer własny – symbol @NumerPelny
  • Opis faktury – mechanizm Opis – symbol @Opis
  • Kategoria dokumentu – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowasymbol @KategoriaNag
    • Kategoria ogólnasymbol @KategoriaOgolnaNag
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag.
  • Podmiot – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod podmiotusymbol @KodPodmiotu
    • Typ podmiotu – symbol @TypPodmiotu
    • Typ zaliczkobiorcy – symbol @TypZaliczkobiorcy.
  • Płatnik – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod podmiotusymbol @KodPodmiotu
    • Typ podmiotu – symbol @TypPodmiotu
  • Magazyn – symbol @Magazyn
  • Wartość atrybutu – symbol @Dok_Atrybut
  • Dowolny opis wprowadzony „z ręki” przez użytkownika.

    Faktura sprzedaży

Dane pobierane są z księgowanej Faktury Sprzedaży i tak:

  • Nr dokumentu – pobierany jest z pola Dokument
  • Opis z pola znajdującego obok pola Kategoria
  • Kategoria ogólna bądź Kategoria szczegółowa – pobierane są z pola Kategoria, wktórym wyświetlany jest kod kategorii (ogólnej bądź szczegółowej, w zależności od tego, którą wybrał użytkownik)
  • Kod podmiotu – pobierany jest z pola Kontrahent
  • Typ podmiotu – pobierany jest zgodnie ze słownikiem, do którego należy podmiot z dokumentu
  • Magazyn – jest pobierany zgodnie z polem Magazyn.

Definiowanie elementu w schemacie księgowań

Po zakończeniu etapu definiowania nagłówka schematu, przycisk  pozwala na powrót do formularza zatytułowanego Schemat księgowy, z poziomu którego wprowadza się kolejne pozycje wzorca. Każda z pozycji odpowiada pojedynczemu dekretowi (pozycji) w zapisie księgowym.

Formularz posiada dwie zakładki:

[Ogólna] – służy do definiowania poszczególnych pozycji schematu księgowań

[Pozostałe] – pozwala na połączenie danego wzorca z innymi schematami księgowań tego samego typu.

Formularz pozycji schematu księgowań – zakładka [Ogólne]

Formularz zakładki swą konstrukcją przypomina formularz zapisu księgowego. Posiada nagłówek z polami:

  • Symbol – symbol schematu księgowań
  • Nazwa – nazwa schematu księgowań
  • Dziennik – dzienniki księgowań, w którym będą generowane dekrety w oparciu o księgowane dokumenty
  • Pobierz datę księgowania z Konfiguracji – parametr określający, z jaką datą księgowane będą dokumenty
  • Warunek – warunki, jakie powinien spełniać księgowany dokument
  • Opis – identyfikatory opisów odpowiedzialne za przenoszenie opisów z odpowiednich pól dokumentu do nagłówka zapisu księgowego
  • Parametr – Księgowanie przez bufor – odpowiedzialny za umieszczanie dekretów w buforze lub na liście zapisów zatwierdzonych oraz część pokazującą zdefiniowane pozycje będące odpowiednikami pozycji zapisu księgowego tzw. dekretów.

Lista elementów schematu księgowego

Formularz posiada dwie grupy przycisków.

Grupa pierwsza jest ściśle związana z definiowaną pozycją schematu. Składają się na nią poniższe ikony:

 Nowa pozycja schematu – dodanie nowej pozycji schematu księgowań

 Edycja pozycji schematu – podgląd elementu schematu księgować z możliwością dokonania zmian

 Usuń pozycję – kasowanie pozycji schematu księgowań

    – Przesuń pozycję w górę, Przesuń pozycję w dół – służące do zamiany wskazanej pozycji z pozycją sąsiednią, która znajduje się odpowiednio powyżej lub poniżej wskazanej pozycji. Ikony są aktywne w zależności od położenia danej pozycji tzn., jeśli dana pozycja jest pierwszą na liście to opcja w górę jest nieaktywna, a jeśli jest ostatnią na liście, to opcja w dół jest nieaktywna.

Grupa druga zawiera przycisk:

 Sprawdzanie poprawności działania schematu

W celu dodania nowej pozycji schematu należy wybrać przycisk  Dodaj. Otwiera on okno elementu schematu księgowań.

Formularz wyposażono w następujące pola:

  • Konta księgowe Wn i Ma,
  • Podział na słowniki,
  • Podział na kategorie,
  • Kwota,
  • Opis,
  • Warunek zadziałania schematu księgowań,
  • Rozrachunek,
  • Księgowanie walutowe – pole to jest widoczne przy włączonym module Księga Handlowa Plus i dostępne tylko dla tych schematów, które wykorzystują kwoty w walucie.

Element schematu księgowego

Elementowi schematu z tego poziomu należy przypisać jedno lub dwa konta księgowe. Mogą być wpisane lub wybrane z listy kont udostępnianej po kliknięciu na przyciskach Konto Wn, Konto Ma. Poza tym obok pola konto Wn i Ma istnieje możliwość rozwinięcia podmenu następującymi makrami:

  • Kategoria dokumentu – w ramach której dostępne są dwa parametry:
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w nagłówku księgowanego dokumentu – symbol @KatNagKontoWn,
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w nagłówku księgowanego dokumentu – symbol @KatNagKontoMa.
  • Kategoria pozycji – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @KatElemKontoWn,
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @KatElemKontoMa.
  • Podmiot:
    • Konto Odbiorcy – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], wpolu Przychód – symbol @KontoPodmiotuOdb,
    • Konto Dostawcy – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], wpolu Rozchód – symbol @KontoPodmiotuDost.
  • Płatnik:
    • Konto płatnika 1 – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], wpolu Przychód lub Konto 1 na formularzu pracownika – symbol @KontoPlatnikaOdb,
    • Konto płatnika 2 – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], wpolu Rozchód lub Konto 1 na formularzu pracownika – symbol @KontoPlatnikaDost.
  • Magazyn:
    • @KontoMagazyn – odwołuje się do konta magazynu wybranego w nagłówku dokumentu (w schematach służących do księgowania dokumentów handlowych i magazynowych, za wyjątkiem schematów o typie Przesunięcie MM),
    • @KontoElemMagazyn – odwołuje się do konta wybranego na pozycji dokumentu (w schematach służących do księgowania dokumentów handlowych i magazynowych, za wyjątkiem schematów o typie Przesunięcie MM),
    • @KontoMagazyn – odwołuje się do konta magazynu określonego na dokumencie MM jako magazyn źródłowy (w schemacie o typie Przesunięcie MM),
    • @KontoMagDocelowy – odwołuje się do konta magazynu wybranego na dokumencie MM jako magazyn docelowy (w schemacie o typie Przesunięcie MM).

Parametr Podział na kategorie – pozwala na księgowanie pozycji faktury wg kategorii ogólnej lub szczegółowej. Efekt użycia tego parametru to utworzenie pozycji księgowych (dekretów) odpowiadających poszczególnym kategoriom przypisanym do pozycji dokumentu (np. Faktury Sprzedaży).

Parametr Podział na słowniki – dostępne są następujące typy słowników: Podmioty, Zaliczkobiorcy, Towary oraz Płatnicy.

Typ Towar – w programie konta księgowe związane z zakupem, sprzedażą towarów mogą być zakładane automatycznie w oparciu o grupy towarowe oraz o rodzaj asortymentu. Jeżeli użytkownik chce uzyskać taki efekt, zakładając konto księgowe np. 730 Sprzedaż towarów, powinien nadać mu status konta słownikowego Towary z podziałem na grupy. Jeżeli w trakcie księgowania nie zostanie znalezione konto analityczne spełniające kryterium zadeklarowane w konfiguracji, program je automatycznie założy.

Typ Podmioty – system, oprócz umiejętności automatycznego zakładania kont księgowych w oparciu o towary oraz grupy towarowe, wyposażono w mechanizmy automatycznego zakładania kont analitycznych dla Kontrahentów, Pracowników, Wspólników, Banków, Urzędów.

Konta dla kontrahentów mogą być zakładane w oparciu o: Kod kontrahenta lub NIP, ewentualnie Identyfikator liczbowy. Aby mechanizm automatycznego zakładania kont zadziałał Użytkownik musi:

W menu Konfiguracja/ Firma/ Księgowość/ Księgowość kontowa zaznaczyć parametr Automatyczne zakładanie kont słownikowych i wybrać jeden z trzech identyfikatorów konta (Kod, NIP, Identyfikator liczbowy).

W Planie Kont konta syntetyczne takie jak: Rozrachunki z odbiorcami (np. konto 201) oraz Rozrachunki z dostawcami (np. konto 202) muszą mieć przypisany status kont słownikowych wg kontrahentów. Jeżeli przed rozpoczęciem definiowania schematu dwie powyższe czynności zostały wykonane, pozycja wzorca opierająca się na koncie słownikowym 201 Rozrachunki z odbiorcami, będzie księgować wskazaną kwotę z faktury na odpowiednie konto analityczne kierując się odpowiednimi danymi kontrahenta (Kodem, NIP-em, lub Identyfikatorem).

Jeżeli w trakcie księgowania nie zostanie znalezione konto analityczne spełniające kryterium zadeklarowane w konfiguracji, program je automatycznie założy.

Typ Zaliczkobiorcy – system, oprócz umiejętności automatycznego zakładania kont księgowych w oparciu o towary oraz grupy towarowe i słowniki, wyposażono w mechanizmy automatycznego zakładania kont analitycznych dla zaliczkobiorców. Muszą być spełnione następujące warunki:

  • Konto syntetyczne musi być kontem słownikowym powiązanym ze słownikiem pracowników,
  • Na dokumencie musi być określony zaliczkobiorca.

Trzy ostatnie pola – Kwota, Opis, Warunek – wyposażono w przycisk uruchamiający kreator kwot, opisów czy też warunków.

Typ Płatnicy odwołuje się do Płatnika wybranego na zdarzeniu w Preliminarzu płatności.

Parametr Księgowanie walutowe- dostępny tylko w przy aktywnym module Księga Handlowa Plus. Pozwala na zaksięgowanie faktury na konto walutowe np. na konto kontrahenta zagranicznego. Jeśli w Konfiguracji firmy/ Księgowość/ Księgowość kontowa jest zaznaczony parametr Subanalityki walutowe na kontach słownikowych, wówczas podczas księgowania zostanie utworzone konto analityczne kontrahenta z oznaczeniem symbolu waluty np. 202-ABC-EURO.

Parametr Rozrachunek – zaznaczenie parametru na pozycji, gdzie użyto konto rozrachunkowe, powoduje, że po zaksięgowaniu dekret pojawi się w opcji Księgowość/ Rozrachunki. Pozwoli to na parowanie ze sobą dekretów na kontach rozrachunkowych.

Wizard definicji pozycji schematu księgowań – Definicja kwoty

Kwota (wartość liczbowa) opisywana jest za pomocą dwóch parametrów:

Współczynnik – pozwala na zaksięgowanej kwoty ze znakiem plus, minus, jak również na przemnożenie, podzielenie kwoty przez wartość liczbową do dwóch miejsc przed przecinkiem i sześciu miejsc po przecinku. Działanie typu mnożenie, dzielenie przez współczynnik może być wykorzystane do rozksięgowania kwot z kont zespołu „4” na konta zespołu „5”.

Kwota – pozwala na wybranie jednego z identyfikatorów kwot z faktury. Podzielone zostały na grupy: Wartość, Pozycje, Kwoty VAT, Płatności oraz Fa Finalne:

  • Wartość pozwala na przypisanie, a następnie zaksięgowanie dowolnej kwoty,
  • Identyfikatory kwot z grupy Pozycje to: Wartość netto, Wartość brutto, Wartość akcyzy. Są związane z elementami faktury

    Wizard elementu schematu księgowań Definicja Kwoty
  • Identyfikatory kwot z grupy Kwoty VAT to między innymi: Netto razem, Netto nie podlega, Netto zwolnione, Netto 0%, Netto 3%, Akcyza. Są to łączne kwoty z nagłówka faktury.
  • Identyfikatory kwot z grupy Płatności to: Kwota płatności, Razem, Zapłacono, Zapłacono gotówką, Pozostaje, Zaliczka pracownika i są związane z płatnościami na danym dokumencie.
  • Identyfikatory kwot z grupy Fa finalne to Zaliczki netto, Zaliczki brutto, zaliczki VAT (tylko dla faktur sprzedaży).
  • Dla faktur zakupu dostępna jest jeszcze Kwota celna.

Oprócz przycisków, okno wyposażone jest w zakładki [Warunek][Opis], pozwalające na przejście do definiowania warunku lub opisu pozycji schematu bez ponownego uruchamiania kreatora.

Uwaga
Nie wolno w schemacie księgowym użyć identyfikatora kwoty brutto z grupy Pozycje oraz identyfikatora kwoty netto z grupy Kwoty VAT i na odwrót. Używając identyfikatorów kwot z grupy Pozycje (brutto, netto), z grupy Kwoty VAT można użyć jedynie identyfikatorów odpowiadających kwotom VAT.

Uwaga
Jeżeli chcemy księgować wg kategorii lub wg towarów schemat księgowy, należy oprzeć na kwotach z grupy Pozycje.

Uwaga
Warunkiem automatycznych rozliczeń i rozrachunków jest zaksięgowanie dokumentów schematem odwołującym się do makra @KwotaPlatnosci.

Wizard definicji pozycji schematu księgowań – Opis

Okno Opis zawiera mechanizmy pozwalające na przenoszenie do pozycji zapisu księgowego odpowiednich opisów pobieranych z księgowanej faktury.

Oprócz przycisków, okno wyposażone jest w zakładki [Kwota][Warunek] pozwalające na przejście do definiowania kwoty lub  definiowania warunku bez ponownego uruchamiania kreatora.

Poniżej okno Wizarda pozycji schematu księgowań Opis.

Formularz Opis posiada w dwie grupy przycisków.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje wejście do formularza pozycji zestawienia, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Wizard pozycji Opis

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych symboli opisu.

 – udostępnia listę identyfikatorów opisu między innymi: Numer, Opis, Kategorię ogólną, Kategorię.szczegółową

 – zatwierdza wybrany identyfikator opisu.

 – pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego identyfikatora opisu.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonych identyfikatorów opisu.

Wprowadzanie identyfikatora opisu

W celu wprowadzenia identyfikatora opisu należy wybrać przycisk . Pokaże się lista dostępnych opisów. Po wybraniu jednego z nich, należy dokonać jeszcze jego zatwierdzenia kliknięciem na przycisku  Zatwierdź. W dużym oknie zatytułowanym Opis pojawi się makro opisu np. @NumerPelny, jeżeli wybraliśmy Numer własny.

Opisami mogą być:

  • Waluta – symbol @Waluta
  • Nr faktury – mechanizm Numer własny – symbol @NumerPelny
  • Opis faktury – mechanizm Opis – symbol @Opis
  • Kategoria dokumentu – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaNag
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaNag
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag.
  • Kategoria pozycji – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaElem
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaElem
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisElem.
  • Płatności – Waluta płatności – symbol @WalutaPlatnosci
  • Podmiot – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod podmiotu – symbol @KodPodmiotu
    • Typ podmiotu – symbol @TypPodmiotu
    • Typ zaliczkobiorcy – symbol @TypZaliczkobiorcy.
  • Płatnik – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod płatnika – symbol @KodPlatnika
    • Typ płatnika – symbol @TypPlatnika
  • Towar – symbol @NazwaTowaru
  • Magazyn – symbol @Magazyn
  • Wartość atrybutu – symbol @Dok_Atrybut(‘kod atrybutu’)
  • Kwota celna – symbol @NazwaKwotyCelnej (opis dostępny tylko dla faktur zakupu)
  • Dowolny opis wprowadzony „z ręki” przez użytkownika.

Dane pobierane są między innymi z księgowanej Faktury Sprzedaży i tak:

  • Nr dokumentu pobierany jest z pola Dokument
  • Kod podmiotu pobierany z pola Kontrahent
  • Opis z pola znajdującego obok pola Kategoria
  • Kategoria ogólna bądź Kategoria szczegółowa pobierane są z pola Kategoria, w którym wyświetlany jest kod kategorii (ogólnej bądź szczegółowej, w zależności od tego, którą wybrał użytkownik).

Faktura sprzedaży

Wizard definicji pozycji schematu księgowań – Warunek zadziałania elementu schematu księgowego

Po zatwierdzeniu odpowiednich identyfikatorów opisu za pomocą przycisku  Zatwierdź, wybierając kolejną zakładkę [Warunek] lub ikonę  i uruchamiając Wizarda przy polu Warunek przechodzimy do ostatniego już okna pozycji zatytułowanego Warunek zadziałania schematu księgowego.

Wizard pozycji – warunek zadziałania elementu schematu księgowego

Pozwala on na definiowanie warunków (maksymalnie 2000 znaków), jakie powinny być spełnione przez pozycje na fakturze, aby zostały zaksięgowane wg danej pozycji schematu księgowego.

Na oknie Warunek zadziałania schematu funkcjonują dokładnie te same przyciski co na oknie Opis.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza pozycji zestawienia, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych warunków zadziałania schematu:

 – udostępnia listę identyfikatorów warunków, między innymi: Numer, Opis, Kategorię ogólną, Kategorię szczegółową.

 – zatwierdza wybrany warunek.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego warunku.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonego warunku.

Warunkiem może być:

  • Waluta – @Waluta
  • Opis – symbol @Opis
  • Płatność VAT w PLN – symbol @PlatnoscVatPLN (warunek dostępny tylko dla faktur sprzedaży i zakupu)
  • Korekta zbiorcza – symbol @KorektaZbiorcza (warunek dostępny tylko dla faktur sprzedaży)
  • Kategoria dokumentu – w ramach, której dostępne są parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaNag
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaNag
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w nagłówku księgowanego dokumentu – symbol @KatNagKontoWn
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w nagłówku księgowanego dokumentu – symbol @KatNagKontoMa.
  • Kategoria pozycji – w ramach, której dostępne są parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @Kategoria Elem
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaElem
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @KatElemKontoWn
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @KatElemKontoMa.
  • Płatności – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Waluta płatności – symbol @WalutaPlatnosci
    • Kierunek przepływu pieniędzy – symbol @PlatKierunek.
  • Podmiot – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod – symbol @KodPodmiotu
    • Typ – symbol @TypPodmiotu
    • Konto Odbiorcy – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], w polu Przychód – symbol @KontoPodmiotuOdb
    • Konto Dostawcy – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], w polu Rozchód – symbol @KontoPodmiotuDost
    • Typ zaliczkobiorcy – symbol @TypZaliczkobiorcy.
  • Płatnik – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto płatnika 1 – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], w polu Przychód lub Konto 1 na formularzu pracownika – symbol @KontoPlatnikaOdb
    • Konto płatnika 2 – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], w polu Rozchód lub Konto 2 na formularzu pracownika – symbol @KontoPlatnikaDost
    • Kod – symbol @KodPlatnika
    • Typ – symbol @TypPlatnika.
  • Magazyn – symbol @Magazyn.
  • Fa zaliczkowe – (warunek dostępny tylko dla faktur sprzedaży) w ramach, których dostępne są następujące parametry:
    • Faktura zaliczkowa – symbol @CzyZaliczkowa =’TAK’
    • Faktura finalna do zaliczkowej – symbol @CzyZaliczkowa =’FINALNA’
    • Faktura zwykła – symbol @CzyZaliczkowa =’NIE’.
  • Wartość atrybutu – symbol @Dok_Atrybut(‘kod atrybutu’) =’wartość atrybutu’
  • Kwota celna – symbol @NazwaKwotyCelnej (warunek dostępny tylko dla faktur zakupu)

Wprowadzanie warunku zadziałania schematu

Definiowanie warunku opiera się na czterech polach kreatora:

Elementy definicji warunku załączono w poniższej Tabeli.

  • Łącznik – określenie sposobu łącznia warunków wyrażenia („i”, „lub”)
  • Funkcja – pozwala na uzależnienie definiowanego warunku od Nr dokumentu, Opisu, Kategorii
  • Operator – pozwala na logiczne powiązanie funkcji z wartością
  • Wartość – wartość funkcji. W przypadku Nr dokumentu oraz Opisu, wartość należy wpisać „z ręki”. Dla kategorii wyświetlany jest słownik kategorii.

Elementy definicji warunku załączono w poniższej Tabeli.

Elementy definicji


ŁącznikFunkcjaOperatorWartość
Symb.OpisNazwaSymb.OpisSymb.Relacja

AND
OR

I
LUB

Waluta@WalutaSymbol waluty Faktury VATJedna z walut wprowadzonych w Konfiguracji programu/ Ogólne/ Waluty
Opis@OpisOpis Faktury VAT wprowadzony do pola obok pola kod kategoriiDowolna wartość wprowadzona „z ręki
Płatność VAT w PLN@PlatnoscVatPLNKwota VAT w PLN na fakturze w walucie obcej dla kontrahenta krajowego=Równa sięTak, Nie
Korekta zbiorcza@KorektaZbiorczaDokument jest korektą zbiorczą>WiększyTak, Nie
Kategoria dokumentu szczegółowa@KategoriaNagKod kategorii szczegółowej<MniejszyKod kategorii szczegółowej ze słownika kategorii
Kategoria dokumentu ogólna@Kategoria OgolnaNagKod kategorii ogólnej>=Większy lub równy Kod kategorii ogólnej ze słownika kategorii
Opis kategorii@KategoriaOpis NagOpis kategorii ogólnej <=Mniejszy lub równyOpis kategorii ze słownika kategorii
Konto Wn kategorii@KatNagKonto WnKonto Wn wprowadzone w segmencie księgowym na kategorii użytej w nagłówku dokumentu<>RóżnyKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto Ma kategorii"@"KatNag Konto MaKonto Ma wprowadzone w segmencie księgowym na kategorii użytej w nagłówku dokumentuKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Kategoria pozycji szczegółowa@Kategoria ElemKod kategorii szczegółowej pozycji dokumentuKod kategorii szczegółowej ze słownika kategorii
Kategoria pozycji ogólna"@"Kategoria OgolnaElemKod kategorii ogólnej pozycji dokumentuKod kategorii ogólnej ze słownika kategorii
Opis kategorii pozycji@Kategoria OpisElemOpis kategorii pozycjiOpis kategorii ze słownika kategorii
Konto Wn kategorii@KatElem KontoWnKonto Wn wprowadzone w segmencie księgowym na kategorii użytej w pozycji dokumentuKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto Ma kategorii"@KatElem KontoMaKonto Ma wprowadzone w segmencie księgowym na kategorii użytej w pozycji dokumentuKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Waluta płatności@WalutaPlatnosciWybór z listy walut lub wartość wprowadzona „z ręki”
Kierunek przepływu pieniędzy@PlatKierunekWpłata lub wypłataWartość przepisana przez wybór z listy (1 – wpłata, -1 – wypłata)
Kod Podmiotu@Kod PodmiotuWartość wprowadzona „z ręki”
Typ Podmiotu@Typ PodmiotuWybór z listy: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy
Konto odbiorcy@Kontopodmiotu OdbKonto wypełnione na karcie kontrahentaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto dostawcy@Kontopodmiotu DostKonto wypełnione na karcie kontrahentaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Typ Zaliczko-bior.@TypZaliczkobiorcyWybór z listy: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy
Konto płatnika 1@KontoPlatnikaOdbKonto wypełnione na karcie kontrahenta (płatnika) lub pracownikaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto płatnika 2@KontoPlatnikaDostKonto wypełnione na karcie kontrahenta (płatnika) lub pracownikaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Kod Płatnika@KodPlatnikaWartość wprowadzona „z ręki”
Typ Płatnika@TypPlatnikaWybór z listy: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy
Magazyn@MagazynWybór z listy magazynów
Docelowy @MagDocelowyDotyczy tylko dokumentów MMWybór z listy magazynów
Fa zaliczkowe@CzyZaliczkowaFaktura zaliczkowaWybór z listy: Faktura zaliczkowa, Faktura finalna do zaliczkowej, Faktura zwykła
Kwota celna@NazwaKwotyCelnejNazwa kwoty celnejWybór z listy: Koszt transportu, Wartość akcyzy, Wartość cła

Wizard w polu Konto

W elemencie schematu księgowego w polu Konto Wn i Konto Ma jest dostępny wizard obok kont odwołujący się do zdefiniowania dłuższych wyrażeń, np. funkcji serwerowych.

Kreator schematu – konto Wn

 




Schematy księgowań dla dokumentów wprowadzonych bezpośrednio do Rejestru VAT

Dokumentom wprowadzanym bezpośrednio do Rejestru VAT przypisano typy schematów: Rejestr Sprzedaży VAT oraz Rejestr Zakupu VAT. Automatyczne księgowanie dokumentów odbywa się w miejscu ich powstania, za pośrednictwem mechanizmów nazywanych Schematami Księgowymi. Wyjątkiem są faktury VAT wprowadzone w module Faktury, które po zaznaczeniu parametru Księgowanie faktur VAT przez rejestr VATKonfiguracji firmy/ Księgowość/ Księgowość kontowa mogą być zaksięgowane z poziomu Rejestrów VAT. Jeśli użytkownik nie korzysta z tego parametru, a korzysta z modułów Faktury oraz Handel, schematy tego typu będą dotyczyć jedynie faktur kosztowych oraz faktur dokumentujących zakup środka trwałego, ponieważ faktur związanych z tego rodzaju operacjami nie wprowadza się ani do modułu Faktury ani do modułu Handel.

Uwaga
Jeżeli w Konfiguracji firmy/ Księgowość/ Księgowość kontowa zaznaczono Księgowanie faktur przez rejestr VAT nie ma możliwości usunięcia zapisu z Rejestru VAT, jeśli jest zaksięgowany, gdyż dekret ten powstał na podstawie zapisu w rejestrze. Najpierw należy usunąć księgowanie, a dopiero potem dokument. Jeśli księgowanie jest z modułu Faktury, to możliwość usuwania dokumentów z rejestru VAT istnieje.

Przystępując do definiowania schematu dla dokumentów kosztowych w polu Typy schematów wybieramy typ Rejestr Zakupu VAT.

Ikona  Dodaj otwiera formularz Schemat księgowy, przystępujemy do definiowania nagłówka schematu.

Należy uzupełnić pola dotyczące nagłówka schematu księgowego:

Symbol – symbol wzorca księgowania, o max długości 20 znaków alfanumerycznych np. KOSZTY. Symbol musi być unikalny w ramach typu dokumentów.

Nazwa – nazwę wzorca, o max długości 50 znaków alfanumerycznych np. KOSZTY.

Formularz schematu księgowego

Dziennik – dziennik księgowy, w którym będą księgowane Faktury Sprzedaży przy użyciu wzorca księgowego. Pozycję wyposażono w przycisk wyświetlający listę dostępnych dzienników księgowych tzw. drop-down.

Księgowanie przez bufor – parametr jest domyślnie zaznaczony. Jego zaznaczenie pozwala na księgowanie „na brudno” tj. W buforze. Odznaczenie – księgowanie „na czysto” tj. na liście dokumentów zatwierdzonych.

Nieaktywny – zaznaczenie tego parametru spowoduje, że ten schemat nie będzie pojawiał się na liście wyboru podczas księgowania. Do wykorzystania, jeśli dany schemat był kiedykolwiek użyty do księgowania, więc nie można go usunąć, a nie jest już stosowany.

Pobierz datę księgowania z Konfiguracji – zaznaczenie tego parametru powoduje, że data, z jaką dany rodzaj dokumentów zostanie zaksięgowany, jest pobierana z Konfiguracji (Konfiguracja/ Firma/ Księgowość/ ParametryKsięgowanie dokumentów z datą). Odznaczenie parametru umożliwia określenie daty, z jaką mają być księgowane dokumenty bezpośrednio na danym schemacie księgowań.

Uwaga
Przystępując do księgowania, użytkownik z listy wybiera wzorzec, którym mają być księgowane dokumenty. Wzorzec można rozpoznać tylko po symbolu, po nazwie oraz po informacjach wprowadzonych w polu Uwagi. Oznacza to konieczność nadawania wzorcom czytelnych symboli, nazw.

Okna WarunkuOpisu wyposażono w przycisk  uruchamiający Wizarda. Kliknięcie na przycisk powoduje wejście do odpowiedniego okna. Jeśli użyjemy klawisza przy Warunku, to otworzy się okno Warunek zadziałania schematu księgowego.

Wizard Warunek zadziałania schematu księgowego w nagłówku schematu księgowań

Pozwala on na definiowanie warunków (maksymalnie 2000 znaków), pozwalających na wybiórcze księgowanie dokumentów tj. tylko tych, które spełniają warunki w użytym schemacie.

Wizard warunek zadziałania schematu księgowego

Na oknie Warunek zadziałania schematu funkcjonują przyciski.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza schematu księgowego, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych warunków zadziałania schematu.

 – udostępnia listę identyfikatorów warunków: Opis, Kategorię dokumentu: ogólną, szczegółową, Kod, Typ podmiotu, Typ zaliczkobiorcy.

 – zatwierdza wybrany warunek.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego warunku.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonego warunku.

Oprócz przycisków, okno wyposażone jest w zakładkę [Opis] pozwalająca na przejście do definiowania opisu w nagłówku schematu.

Warunkiem może być:

  • Waluta – symbol @Waluta
  • Opis – symbol @Opis
  • Rejestr – symbol @Rejestr
  • Kategoria dokumentu – w ramach, której dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @Kategoria Nag
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaNag
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym – symbol @KatNagKontoWn
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym – symbol @KatNagKontoMa.
  • Dokument Wewnętrzny – symbol @Wewnetrzna – pozwala na wyodrębnienie, czy dany schemat ma lub nie dotyczyć księgowania dokumentów wewnętrznych.
  • Płatność VAT w PLN – symbol @PlatnoscVatPLN
  • Podmiot – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod – symbol @KodPodmiotu
    • Typ – symbol @TypPodmiotu
    • Konto odbiorcy – symbol @KontoPodmiotuOdb
    • Konto dostawcy – symbol @KontoPodmiotuDost
    • Typ zaliczkobiorcy – symbol @TypZaliczkobiorcy.
  • Płatnik – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto płatnika 1 – symbol @KontoPlatnikaOdb
    • Konto płatnika 2 – symbol @KontoPlatnikaDost
    • Kod – symbol @KodPlatnika
    • Typ – symbol @TypPlatnika
  • Wartość atrybutu – symbol @Dok_Atrybut(‘kod atrybutu’) =’wartość atrybutu’

Wprowadzanie warunku zadziałania schematu

Definiowanie warunku opiera się na czterech polach kreatora:

  • Łącznik – określenie sposobu łącznia warunków wyrażenia („i”, „lub”),
  • Funkcja – pozwala na uzależnienie definiowanego warunku od Opisu, Kategorii, Podmiotu,
  • Operator – pozwala na logiczne powiązanie funkcji z wartością,
  • Wartość – wartość funkcji. W przypadku Kodu Podmiotu oraz Opisu wartość należy wpisać „z ręki”. Dla kategorii ogólnej i szczegółowej wyświetlany jest słownik kategorii, typu podmiotu i zaliczkobiorcy możliwość wyboru: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy, a dla Konta Wn i Ma kategorii wyświetla się Plan Kont.

Elementy definicji warunku załączono w poniższej Tabeli.

Elementy
definicji

Łącznik

Funkcje

Operator

Wartość

Symb.OpisNazwaSymb.OpisSymb. Relacja

AND
OR

I
LUB

Waluta@WalutaSymbol waluty Faktury VAT

=
>
<
>=
<=
< >
zawiera
nie zawiera

Równa się
Mniejszy
Większy
Mniejszy lub równy
Większy lub równy
Różny

Jedna z walut wprowadzonych w  Konfiguracji programu/ Ogólne/ Waluty
Opis@OpisOpis Faktury VAT wprowadzony do pola obok pola kod kategoriiDowolna wartość wprowadzona "z ręki"
Rejestr@RejestrDecyduje, czy schemat ma dotyczyć księgowania faktur z wybranego rejestruWybór z listy rejestrów VAT
Kategoria szczegółowa@KategoriaNagKod kategorii szczegółowejKod kategorii szczegółowej ze słownika kategorii
Kategoria Ogólna@KateoriaOgólnaNagKod kategorii ogólnejKod kategorii ogólnej ze słownika kategorii
Opis kategorii@KategoriaOpisNagOpis kategorii Opis kategorii ze słownika
Konto Wn kategorii@KatNag KontoWnKonto Wn wprowadzone w segmencie księgowym na kategoriiKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto Ma kategorii@KatNagKontoMaKonto Ma wprowadzone w segmencie księgowym na kategoriiKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Dokument wewnętrzny@WewnętrznaPozwala wyodrębnić, czy dany schemat ma lub nie dotyczyć księgowania dokumentów wewn.Wybór: Tak, Nie
Płatność VAT w PLN@PlatnoscVatPLNKwota VAT w PLN na fakturze w walucie obcej dla kontrahenta krajowegoWybór: Tak, Nie
Kod Podmiotu@KodPodmiotuWartość wprowadzona "z ręki"
Typ Podmiotu@KodPodmiotuWybór z listy: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy
Konto odbiorcy@KontoPodmiotuOdbKonto wypełnione na karcie kontrahentaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona "z ręki"
Konto dostawcy@KontoPodmiotuDostKonto wypełnione na karcie kontrahentaKonkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona "z ręki"
Typ Zaliczkobiorcy@TypZaliczkobiorcyWybór z listy: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy
Konto płatnika 1@KontoPlatnikaOdbKonto wypełnione na karcie kontrahenta lub pracownika (płatnika)Konkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Konto płatnika 2@KontoPlatnikaDostKonto wypełnione na karcie kontrahenta lub pracownika (płatnika)Konkretne konto z Planu Kont lub wartość wprowadzona „z ręki”
Kod Płatnika@KodPlatnikaWartość wprowadzona „z ręki”
Typ Płatnika@TypPlatnikaWybór z listy: Kontrahenci, Banki, Pracownicy i wspólnicy, Urzędy

Wizard Opisu w nagłówku schematu księgowań

Okno wyposażono w mechanizmy przenoszące do nagłówka zapisu księgowego odpowiedni opis pobierany z księgowanej faktury. Poniżej okno Wizarda nagłówka Opis.

Wizard nagłówka Opis

Formularz Opis wyposażono w dwie grupy przycisków.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda.

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza pozycji zestawienia, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych symboli opisu:

 – udostępnia listę identyfikatorów opisu: Nr dokumentu, Opis, Kategorię ogólną, Kategorię szczegółową, Kod, Typ podmiotu.

 – zatwierdza wybrany identyfikator opisu.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego identyfikatora opisu.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonych identyfikatorów opisu.

Oprócz przycisków okno wyposażone jest w zakładkę [Warunek], pozwalającą na przejście do definiowania warunku w nagłówku schematu.

Wprowadzanie identyfikatora opisu

W celu wprowadzenia identyfikatora opisu należy wybrać przycisk . Pokaże się lista dostępnych opisów. Po wybraniu jednego z nich, należy dokonać jeszcze jego zatwierdzenia po przez kliknięcie na przycisku  Zatwierdź. W dużym oknie zatytułowanym Opis pojawi się makro opisu np. @Dokument, jeżeli wybraliśmy Nr dokumentu.

Opisami mogą być:

  • Waluta – symbol @Waluta
  • Numer Faktury Zakupu – mechanizm Nr dokumentu – symbol @Dokument
  • Opis faktury – mechanizm Opis – @Opis
  • Nazwa rejestru – symbol @Rejestr
  • Identyfikator księgowy – symbol @IdKsieg
  • Kategoria dokumentu – w ramach, której dostępne są cztery parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaNag
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaNag
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag.
  • Podmiot – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod – symbol @KodPodmiotu
    • Typ – symbol @TypPodmiotu
    • Typ zaliczkobiorcy – symbol @TypZaliczkobiorcy
  • Płatnik – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod – symbol @KodPlatnika
    • Typ – symbol @TypPlatnika
  • Wartość atrybutu – symbol @Dok_Atrybut(‘kod atrybutu’)

Dokument rejestru VAT

Dane pobierane są z księgowanej Faktury rejestru VAT i tak:

  • Nr dokumentu pobierany jest z pola
  • Opis z pola znajdującego się obok pola Kategoria.
  • Identyfikator księgowy – pobierany jest z pola Id. Księgowy.
  • Kategoria ogólna bądź Kategoria szczegółowa pobierane są z pola Kategoria, w którym wyświetlany jest kod kategorii (ogólnej bądź szczegółowej, w zależności od tego, którą wybrał użytkownik).
  • Kod podmiotu pobierany jest z pola
  • Typ podmiotu pobierany jest zgodnie ze słownikiem, do którego należy podmiot z dokumentu.
  • Waluta pobierana jest z zakładki [Waluta].

Definiowanie elementu w schemacie księgowań

Po zakończeniu etapu definiowania nagłówka schematu, przycisk  pozwala na powrót do formularza zatytułowanego Schemat księgowy, z poziomu którego wprowadza się kolejne pozycje wzorca. Każda z pozycji odpowiada pojedynczemu dekretowi (pozycji) w zapisie księgowym.

Formularz posiada dwie zakładki:

[Ogólna] – służy do definiowania poszczególnych pozycji schematu księgowań

[Pozostałe] – pozwala na połączenie danego wzorca z innymi schematami księgowań tego samego typu.

Formularz pozycji schematu księgowań – zakładka [Ogólne].

Formularz zakładki [Ogólne] swą konstrukcją przypomina formularz zapisu księgowego. Posiada nagłówek, z polami:

  • Symbol – symbol schematu księgowań.
  • Nazwa – nazwa schematu księgowań.
  • Dziennik – dzienniki księgowań, w których będą generowane dekrety w oparciu o księgowane dokumenty.
  • Pobierz datę księgowania z Konfiguracji – parametr określający, z jaką datą księgowane będą dokumenty.
  • Warunek – warunki, jakie powinien spełniać księgowany dokument.
  • Opis – identyfikatory opisów odpowiedzialne za przenoszenie opisów z odpowiednich pól dokumentu do nagłówka zapisu księgowego.
  • Parametr – księgowanie przez bufor – odpowiedzialny za umieszczanie dekretów w buforze lub na liście zapisów zatwierdzonych oraz część pokazującą zdefiniowane pozycje będące odpowiednikami pozycji zapisu księgowego tzw. dekretów.

Formularz posiada trzy grupy przycisków.

Grupa pierwsza jest ściśle związana z definiowaną pozycją schematu. Składają się na nią poniższe ikony:

 Nowa pozycja schematu – dodanie nowej pozycji schematu księgowań.

 Edycja pozycji schematu – podgląd elementu schematu księgować z możliwością dokonania zmian.

Usuń pozycję – kasowanie pozycji schematu księgowań.

  Przesuń pozycję w górę, Przesuń pozycję w dół – służące do zamiany wskazanej pozycji z pozycją sąsiednią, która znajduje się odpowiednio powyżej lub poniżej wskazanej pozycji. Ikony są aktywne w zależności od położenia danej pozycji, tzn. jeśli dana pozycja jest pierwszą na liście, to opcja „w górę” jest nieaktywna, a jeśli jest ostatnią na liście, to opcja „w dół” jest nieaktywna.

Grupa druga zawiera przyciski:

 Sprawdzanie poprawności działania schematu.

 Zapisz zmiany – zapisuje schemat księgowań.

 Anuluj zmiany – pozwala na wycofanie się z formularza Schemat księgowań bez zapisu.

Lista elementów schematu księgowego

W celu dodania nowej pozycji schematu należy wybrać przycisk  Dodaj. Otwiera on okno elementu schematu księgowań.

Formularz wyposażono w następujące pola:

  • Konta księgowe Wn i Ma,
  • Podział na słowniki,
  • Podział na kategorie,
  • Kwota,
  • Rozrachunek,
  • Księgowanie walutowe – pole widoczne przy aktywnym module Księga Handlowa Plus dla typów dokumentów walutowych,
  • Opis,
  • Warunek zadziałania schematu księgowań.

Elementu schematu księgowego

Elementowi schematu z tego poziomu należy przypisać jedno lub dwa konta księgowe. Mogą być wpisane lub wybrane z listy kont udostępnianej po kliknięciu na przyciskach Konto Wn, Konto Ma. Poza tym obok pola Konto Wn i Konto Ma istnieje możliwość rozwinięcia podmenu z następującymi makrami:

  • Kategoria dokumentu – w ramach, której dostępne są dwa parametry:
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w nagłówku księgowanego dokumentu – symbol @KatNagKontoWn,
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w nagłówku księgowanego dokumentu – symbol @KatNagKontoMa.
  • Kategoria pozycji – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @KatElemKontoWn,
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @KatElemKontoMa.
  • Kategoria2 pozycji – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto Wn kategorii2 – konto Wn wprowadzone na kategorii2 w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @Kat2ElemKontoWn
    • Konto Ma kategorii2 – konto Ma wprowadzone na kategorii2 w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @Kat2ElemKontoMa.
  • Środek trwały – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a przypisanej do karty środka trwałego
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a przypisanej do karty środka trwałego.
  • Wartość niematerialna i prawna – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a przypisanej do karty wartości niematerialnej i prawnej
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a przypisanej do karty wartości niematerialnej i prawnej.
  • Podmiot
    • Konto Odbiorcy – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], wpolu Przychód – symbol @KontoPodmiotuOdb
    • Konto Dostawcy – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe], wpolu Rozchód – symbol @KontoPodmiotuDost.
  • Płatnik
    • Konto płatnika 1 – konto wypełnione na karcie płatnika, na zakładce [Dodatkowe], wpolu Przychód  lub Konto 1 na formularzu pracownika – symbol @KontoPlatnikaOdb
    • Konto płatnika 2 – konto wypełnione na karcie płatnika, na zakładce [Dodatkowe], wpolu Rozchód lub Konto 2 na formularzu pracownika – symbol @KontoPlatnikaDost.
  • Kwoty dodatkowe – w ramach, której dostępne są parametry:
    • Konto Wn – konto Wn wprowadzone przy określaniu kwoty dodatkowej na dokumencie – symbol @KontoDodatWn
    • Konto Ma – konto Ma wprowadzone przy określaniu kwoty dodatkowej na dokumencie – symbol @KontoDodatMa
    • Konto Wn kategorii – konto przypisane na zakładce [Dodatkowe] kategorii w polu Konto Wn – symbol @KontoDodatKatWn
    • Konto Ma kategorii – konto przypisane na zakładce [Dodatkowe] kategorii w polu Konto Ma – symbol @KontoDodatKatMa
    • Konto Wn kategorii2 – konto przypisane na zakładce [Dodatkowe] kategorii2 w polu Konto Wn – symbol @KontoDodatKat2Wn
    • Konto Ma kategorii2 – konto przypisane na zakładce [Dodatkowe] kategorii2 w polu Konto Ma – symbol @KontoDodatKat2Ma

Parametr Podział na kategorie – pozwala na księgowanie pozycji faktury wg kategorii ogólnej lub szczegółowej. Efekt użycia tego parametru to utworzenie pozycji księgowych (dekretów) odpowiadających poszczególnym kategoriom przypisanym do pozycji dokumentu (np. faktury kosztowej).

Parametr Podział na słowniki – dostępne są następujące typy słowników: Podmioty, Zaliczkobiorcy, Środki Trwałe, Płatnicy.

Formularz konta księgowego

Typ Środek trwały – w programie konta księgowe związane z zakupem, sprzedażą środków trwałych mogą być zakładane automatycznie w oparciu o rodzaj środka trwałego lub w oparciu grupę i rodzaj środka trwałego. Chcąc uzyskać jeden z wymienionych efektów, zakładając konto księgowe np. 010 Środki Trwałe, należy nadać mu status konta słownikowego – Środki Trwałe. Wówczas konta analityczne do konta syntetycznego 010 zakładane będą dla konkretnych środków trwałych. Dodatkowo, zaznaczenie parametru Wg grup spowoduje zakładanie kont analitycznych w strukturze dwupoziomowej. Poziom pierwszy będą stanowić konta analityczne wg grup środków trwałych. Drugi poziom – konta analityczne wg konkretnych środków trwałych.

Typ Podmioty – system oprócz umiejętności automatycznego zakładania kont księgowych wg środków trwałych oraz wg ich grupy, pozwala na automatyczne zakładania kont księgowych wg kontrahentów, pracowników i wspólników, banków, urzędów oraz towarów.

Konta dla kontrahentów mogą być zakładane w oparciu o: Kod kontrahenta lub NIP/PESEL, ewentualnie Identyfikator liczbowy. Aby mechanizm automatycznego zakładania kont zadziałał użytkownik musi:

W menu Konfiguracja firmy/ Księgowość/ Księgowość kontowa zaznaczyć parametr Automatyczne zakładanie kont słownikowych i wybrać jeden z trzech identyfikatorów konta (Kod, NIP/PESEL, Identyfikator liczbowy).

W Planie Kont konta syntetyczne takie jak: Rozrachunki z odbiorcami (np. konto 201) oraz Rozrachunki z dostawcami (np. konto 202) muszą mieć przypisany status kont słownikowych wg kontrahentów. Jeżeli przed rozpoczęciem definiowania schematu dwie powyższe czynności zostały wykonane, pozycja wzorca, opierająca się na koncie słownikowym 201 Rozrachunki z odbiorcami, będzie księgować wskazaną kwotę z faktury na odpowiednie konto analityczne, kierując się odpowiednimi danymi kontrahenta (Kodem, NIP-em/PESEL-em lub Identyfikatorem).

Jeżeli w trakcie księgowania nie zostanie znalezione konto analityczne spełniające kryterium zadeklarowane w konfiguracji, program je automatycznie założy.

Uwaga
W przypadku zakładania kont analitycznych dla słownika o typie Banki, konta zakładane są dla poszczególnych banków, a nie rachunków bankowych (Kasa/Bank/ Rejestry kasowe/bankowe). W przypadku kilku rachunków bankowych w jednym banku nie należy stosować kont słownikowych.

Typ Zaliczkobiorcy – system oprócz umiejętności automatycznego zakładania kont księgowych w oparciu o towary oraz grupy towarowe, słowniki wyposażono w mechanizmy automatycznego zakładania kont analitycznych dla zaliczkobiorców. Muszą być spełnione następujące warunki:

  • Konto syntetyczne musi być kontem słownikowym, powiązanym ze słownikiem pracowników
  • Na dokumencie musi być określony zaliczkobiorca.

Typ Płatnicy – odwołuje się do Płatnika wybranego na zdarzeniu w Preliminarzu płatności.

Trzy ostatnie pola – Kwota, Opis, Warunek – wyposażono w przycisk uruchamiający kreator kwot, opisów czy warunków.

Wizard definicji pozycji schematu księgowań – Definicja kwoty

Kwota (wartość liczbowa) opisywana jest za pomocą dwóch parametrów:

Współczynnik – pozwala na zaksięgowanej kwoty ze znakiem plus, minus, jak również na przemnożenie, podzielenie kwoty przez wartość liczbową do dwóch miejsc przed przecinkiem i sześciu miejsc po przecinku. Działania typu mnożenie, dzielenie przez współczynnik może być wykorzystane do rozksięgowania kwot z kont zespołu „4” na konta zespołu „5”.

Wizard elementu schematu księgowań Definicji Kwoty

Kwota – pozwala na wybranie jednego z identyfikatorów kwot z faktury będących odpowiednikami kwot w rejestrze VAT. Podzielone zostały na grupy:

Wartość pozwala na przypisanie, a następnie zaksięgowanie dowolnej kwoty.

  • Identyfikatory kwot z grupy Netto to całkowita kwota netto z faktury, a także wartości netto w poszczególnych stawkach.
  • Identyfikatory kwot z grupy Brutto to między innymi: Brutto razem, Brutto 3% itd.
  • Identyfikatory kwot z grupy VAT to łączna kwota VAT, a także w poszczególnych stawkach i kwota VAT w PLN po kursie do VAT z faktury w walucie obcej dla kontrahenta krajowego.
  • Identyfikatory kwot z grupy Akcyza to kwota akcyzy.
  • Identyfikatory kwot z grupy Płatności to: Kwota płatności, Razem, Zapłacono, Zapłacono gotówką, Pozostaje, Zaliczka pracownika i są związane z płatnościami na danym dokumencie.
  • Identyfikatory kwot z grupy Środki Trwałe i WNiP to: wartość kosztowa i wartość bilansowa.
  • Identyfikatory kwot z grupy Kwoty dodatkowe to kwota przypisana na dokumencie.

Oprócz przycisków, okno wyposażone jest w zakładki Warunek i Opis, pozwalające na przejście do definiowania warunku lub opisu pozycji schematu bez ponownego uruchamiania kreatora.

 

Wizard definicji pozycji schematu księgowań – Opis

Okno Opis zawiera mechanizmy pozwalające na przenoszenie do pozycji zapisu księgowego odpowiednich opisów pobieranych z księgowanej faktury.

Oprócz przycisków okno wyposażone jest w zakładki [Kwota][Warunek], pozwalające na przejście do definiowania kwoty lub definiowania warunku bez ponownego uruchamiania kreatora.

Formularz Opis posiada dwie grupy przycisków.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje wejście do formularza pozycji zestawienia, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Wizard pozycji Opis

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych symboli opisu:

 – udostępnia listę identyfikatorów opisu między innymi: Numer, Opis, Kategorię ogólną, Kategorię szczegółową.

 – zatwierdza wybrany identyfikator opisu.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego identyfikatora opisu.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonych identyfikatorów opisu.

Wprowadzanie identyfikatora opisu

W celu wprowadzenia identyfikatora opisu należy wybrać przycisk . Pokaże się lista dostępnych opisów. Po wybraniu jednego z nich, należy dokonać jeszcze jego zatwierdzenia kliknięciem na przycisku   Zatwierdź. W dużym oknie zatytułowanym Opis pojawi się makro opisu np. @NumerPelny, jeżeli wybraliśmy Numer własny.

Opisami mogą być:

  • Waluta – symbol @Waluta
  • Nr faktury – mechanizm Nr dokumentu – symbol @Dokument
  • Opis faktury – mechanizm Opis – symbol @Opis
  • Nazwa rejestru – symbol @Rejestr
  • Identyfikator księgowy – symbol @IdKsieg
  • Kategoria dokumentu – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaNag
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaNag
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag.
  • Kategoria pozycji – wramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaElem
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaElem
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisElem.
  • Kategoria2 pozycji – wramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria2 szczegółowa – symbol @Kategoria2Elem
    • Kategoria2 ogólna – symbol @Kategoria2OgolnaElem
    • Opis kategorii2 – symbol @KategoriaOpis2Elem.
  • Płatności – w ramach których dostępny jest parametr: Waluta płatności – symbol @WalutaPlatnosci
  • Środek trwały – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Nr inwentarzowy – symbol @ST_NrInwent
    • Nazwa – symbol @ST_Nazwa
    • Grupa – symbol @ST_Grupa
    • KŚT – @ST_KST
    • Kategoria szczegółowa – @KategoriaST
    • Kategoria ogólna – @KategoriaOgolnaST
    • Opis kategorii – @KategoriaOpisST.
  • Wartości niematerialne i prawne – w ramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Nr inwentarzowy – @WNP_NrInwent
    • Nazwa – symbol @WNP_Nazwa
    • Grupa – symbol @WNP_Grupa
    • Kategoria szczegółowa – @KategoriaWNP
    • Kategoria ogólna – @KategoriaOgolnaWNP
    • Opis kategorii – @KategoriaOpisWNP.
  • Podmiot – w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod podmiotu – symbol @KodPodmiotu
    • Typ podmiotu – symbol @TypPodmiotu
    • Typ zaliczkobiorcy – symbol @TypZaliczkobiorcy.
  • Płatnik– w ramach, którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod płatnika – symbol @KodPlatnika
    • Typ płatnika – symbol @TypPlatnika.
  • Kwoty dodatkowe – w ramach których dostępne są:
    • Kategoria szczegółowa – @KategoriaDodat
    • Kategoria ogólna – @KategoriaOgolnaDodat
    • Opis kategorii – @OpisDodat
    • Waluta – @DodatWaluta
    • Kategoria2 szczegółowa – @Kategoria2Dodat
    • Kategoria2 ogólna – @Kategoria2OgolnaDodat
  • Opis kategorii2 – @Opis2Dodat.
  • Wartość atrybutu – symbol @Dok_Atrybut(‘kod atrybutu’)
  • Dowolny opis wprowadzony „z ręki” przez użytkownika.

Wizard definicji pozycji schematu księgowań –Warunek zadziałania schematu księgowego

Po zatwierdzeniu odpowiednich identyfikatorów opisu za pomocą przycisku  Zatwierdź, wybierając kolejną zakładkę [Warunek] lub wychodząc przez ikonę  i uruchamiając Wizarda przy polu Warunek, przechodzimy do ostatniego już okna pozycji zatytułowanego Warunek zadziałania schematu księgowego.

Wizard – Warunek zadziałania pozycji schematu księgowego

Pozwala on na definiowanie warunków (maksymalna liczba znaków 2000), jakie powinny być spełnione przez pozycje na fakturze, aby zostały zaksięgowane wg danej pozycji schematu księgowego.

Na oknie Warunek zadziałania schematu funkcjonują dokładnie te same przyciski, co na oknie Opis.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza pozycji zestawienia, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych warunków zadziałania schematu.

– udostępnia listę identyfikatorów warunków, między innymi: Nr dokumentu, Opis, Kategorię ogólną, Kategorię szczegółową

 – zatwierdza wybrany warunek.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego warunku.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonego warunku.

Warunkiem może być:

  • Waluta – symbol @Waluta
  • Opis – symbol @Opis
  • Rejestr – symbol @Rejestr
  • Kategoria dokumentu – w ramach, której dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaNag
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaNag
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisNag
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w nagłówku księgowanego dokumentu – symbol @KatNagKontoWn
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w nagłówku księgowanego dokumentu – symbol @KatNagKontoMa.
  • Kategoria pozycji – w ramach której dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaElem
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaElem
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpisElem
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @KatElemKontoWn
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @KatElemKontoMa.
  • Kategoria2 pozycji – w ramach której dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria2 szczegółowa – symbol @Kategoria2Elem
    • Kategoria2 ogólna – symbol @Kategoria2OgolnaElem
    • Opis kategorii2 – symbol @KategoriaOpis2Elem
    • Konto Wn kategorii2 – konto Wn wprowadzone na kategorii2 w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @Kat2ElemKontoWn
    • Konto Ma kategorii2 – konto Ma wprowadzone na kategorii2 w segmencie księgowym, a użytej w pozycji księgowanego dokumentu – symbol @Kat2ElemKontoMa.
  • Płatności – w ramach, którego dostępny jest następujący parametr:
    • Waluta płatności – symbol @WalutaPlatnosci
    • Kierunek przepływu pieniędzy – symbol @PlatKierunek.
  • Dokument wewnętrzny– symbol @Wewnetrzna
  • Płatność VAT w PLN – symbol @PlatnoscVatPLN
  • Odliczenia VAT – symbol @Odliczenia
  • Rodzaj zakupu/sprzedaży – symbol @RodzajZakupu/ @RodzajSprzedazy
  • Środek trwały – w ramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Nr inwentarzowy,
    • Nazwa,
    • Grupa,
    • KŚT,
    • Kategoria szczegółowa,
    • Kategoria ogólna,
    • Opis kategorii,
    • Konto Wn kategorii,
    • Konto Ma kategorii.
  • Wartości niematerialne i prawne – w ramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Nr inwentarzowy,
    • Nazwa,
    • Grupa,
    • Kategoria szczegółowa,
    • Kategoria ogólna,
    • Opis kategorii,
    • Konto Wn kategorii,
    • Konto Ma kategorii.
  • Podmiot – w ramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Kod – symbol @KodPodmiotu
    • Typ – symbol @TypPodmiotu
    • Konto Odbiorcy – symbol @KontoPodmiotuOdb
    • Konto Dostawcy– symbol @KontoPodmiotuDost
    • Typ zaliczkobiorcy – symbol @TypZaliczkobiorcy.
  • Płatnik – w ramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Konto płatnika 1 – symbol @KontoPlatnikaOdb
    • Konto płatnika 2 – symbol @KontoPlatnikaDost
    • Kod – symbol @KodPlatnika
    • Typ – symbol @TypPlatnika.
  • Kwoty dodatkowe – w ramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaDodat
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaDodat
    • Konto Wn – symbol @KontoDodatWn
    • Konto Ma – symbol @KontoDodatMa
    • Konto Wn kategorii – symbol @KontoDodatKatWn
    • Konto Ma kategorii – symbol @KontoDodatKatMa
    • Opis – symbol @OpisDodat
    • Waluta – symbol @DodatWaluta
    • Kategoria2 szczegółowa – symbol @Kategoria2Dodat
    • Kategoria2 ogólna – symbol @Kategoria2OgolnaDodat
    • Konto Wn kategorii2 – symbol @KontoDodatKat2Wn
    • Konto Ma kategorii2 – symbol @KontoDodatKat2Ma
    • Opis2 – symbol @Opis2Dodat.
  • Wartość atrybutu – symbol @Dok_Atrybut(‘kod atrybutu’) =’wartość atrybutu’

Wprowadzanie warunku zadziałania schematu

Definiowanie warunku opiera się na czterech polach kreatora:

  • Łącznik – określenie sposobu łączenia warunków wyrażenia („i”, „lub”).
  • Funkcja – pozwala na uzależnienie definiowanego warunku od Nr dokumentu, Opisu, Kategorii.
  • Operator – pozwala na logiczne powiązanie funkcji z wartością.
  • Wartość – wartość funkcji. W przypadku Nr dokumentu oraz Opisu, wartość należy wpisać „z ręki”. Dla kategorii wyświetlany jest słownik kategorii, dla środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych również mamy możliwość wyboru odpowiedniej wartości z wyświetlanej listy.




Schematy księgowań




Schematy księgowe – scenariusze

Jak zdefiniować nagłówek schematu księgowego?

  1. Po wejściu do pozycji Schematy księgowe i wybraniu odpowiedniego typu schematu np. Faktury Sprzedaży, za pomocą ikony  dodajemy nowy wzorzec księgowy.
  2. Pojawia się okno zatytułowane Schemat księgowy. W polach:
    • Symbol – SPRZEDAŻ TOWARÓW,
    • Nazwa – Sprzedaż towarów handlowych,
    • Dziennik – wskazujemy dziennik, do którego będą trafiać księgowane dokumenty np. SPRZEDAŻ
    • Zostawiamy zaznaczony parametr Księgowanie przez bufor – dokumenty będą księgowane „na brudno”,Z
    • Zostawiamy zaznaczony parametr Pobierz datę księgowania z konfiguracji – dokumenty będą księgowane zgodnie z ustawieniem w Konfiguracji firmy/ Księgowość/ Parametry – Księgowanie dokumentów z datą.
  3. Za pomocą ikony  uruchamiamy kreatora Opisu. W lewym dolnym rogu znajduje się przycisk Opis rozwijający listę dostępnych identyfikatorów opisów.
  4. Jeżeli chcemy, aby opis nagłówka dekretu zawierał Nr dokumentu, klikamy na przycisku .
  5. Z menu wybieramy Numer- numer własny – wybranie tej pozycji spowodowało pojawienie się w polu obok symbolu @NumerPelny.
  6. Zatwierdzamy wybrany symbol przez kliknięcie lewym klawiszem myszy na ikonie .
  7. Automatycznie w górnej części formularza, w polu Opis, pojawił się symbol definicji opisu, czyli @NumerPelny.
  8. W celu dodania kolejnego identyfikatora opisu, wystarczy ponownie kliknąć na przycisku Opis i wykonać kroki wcześniej opisane.
  9. Jeżeli chcemy uzależnić zadziałanie schematu od warunku, przechodzimy na zakładkę [Warunek] lub wybieramy przycisk  dostępny obok pola Warunek na formularzu schematu księgowego, powodując tym samym wejście do kolejnego okna Warunek zadziałania schematu.
  10. Jeżeli nie chcemy uzależniać zadziałania schematu od warunku, wybieramy ikonę , wchodząc tym samym do formularza, który pozwoli na dodawanie poszczególnych elementów schematu odpowiadającym dekretom księgowym.

Jak określić dla danego schematu księgowań z jaką datą mają być księgowane dokumenty?

Użytkownik definiuje wzorzec, dla którego data księgowania będzie różna od daty księgowania określonej w Konfiguracji. Dokumenty, Faktury Sprzedaży, mają być księgowane z datą sprzedaży.

  1. Po wejściu do pozycji Schematy księgowe i wybraniu typu schematu Faktury Sprzedaży za pomocą ikony dodajemy nowy wzorzec księgowy.
  2. Wprowadzamy podstawowe dane tj. symbol wzorca, jego nazwę, wskazujemy dziennik, do którego mają trafiać księgowane dokumenty, oraz pozostawiamy zaznaczony parametr Księgowanie przez bufor.
  3. Odznaczamy parametr Pobierz datę księgowania z Konfiguracji. Za pomocą ikony   z menu wybieramy Data sprzedaży.
  4. Następnie określamy poszczególne elementy schematu i zapisujemy całość schematu księgowań

Jak dodać warunek, od którego będzie zależeć zadziałanie schematu księgowego?

Użytkownik definiuje wzorzec, za pomocą którego będą księgowane tylko te dokumenty, którym przypisano kategorie podpięte do kategorii ogólnej o kodzie SPRZEDAŻ PROGRAMÓW.

  1. Po wejściu do opcji Schematy księgowe za pomocą ikony  dodajemy nowy wzorzec księgowy.
  2. Wprowadzamy podstawowe dane tj. symbol wzorca, jego nazwę, wskazujemy dziennik, do którego mają trafiać księgowane dokumenty.
  3. Za pomocą ikony  uruchamiamy kreator Opisu, w którym możemy, ale nie musimy, wprowadzać symbole opisu.
  4. Z poziomu okna Opis przechodzimy na zakładkę [Warunek].
  5. Będziemy teraz określać warunki, w jakich przypadkach ma zadziałać wzorzec, a w jakich nie.
  6. Przy definiowaniu pierwszego warunku pole łącznik jest nieaktywne (uaktywnia się przy dodawaniu kolejnych). Wybieramy przycisk Funkcja, automatycznie rozwija się lista warunków.
  7. Z listy wybieramy pozycję Kategoria dokumentu.
  8. Rozwija się kolejna lista z dwoma warunkami: Kategoria szczegółowa, Kategoria ogólna.
  9. Wybieramy pozycję Kategoria ogólna. Automatycznie pojawia się lista kategorii. Z listy wybieramy kategorię ogólną, o kodzie SPRZEDAŻ PROGRAMÓW.
  10. W polu Operator pojawi się relacja „równa się”. W polu Wartość – kod kategorii tj. SPRZEDAŻ PROGRAMÓW.
  11. W celu zapisania warunku należy kliknąć lewym klawiszem myszy na przycisku .

Zdefiniowanie tego warunku powodować będzie księgowanie tylko tych dokumentów, które w nagłówku mają wprowadzoną kategorię ogólną SPRZEDAŻ PROGRAMÓW.

Jak zdefiniować prosty wzorzec sprzedaży?

Transakcje sprzedaży księgowane są w następujący sposób: 

  • Kwota BRUTTO – księgowana jest po stronie debet konta 201 (Rozrachunki z odbiorcami),
  • Kwota NETTO – księgowana jest po stronie kredyt konta 700-01 (Sprzedaż towarów),
  • Kwota VAT – księgowana jest po stronie kredyt konta 221-1 (VAT należny).

Po wejściu do opcji Schematy księgowe za pomocą ikony  dodajemy nowy wzorzec księgowy.

  1. Wprowadzamy podstawowe dane tj. symbol wzorca, jego nazwę, wskazujemy dziennik, do którego mają trafiać księgowane dokumenty oraz pozostawiamy zaznaczony parametr Księgowanie w buforze oraz Pobierz datę księgowania z Konfiguracji.
  2. Za pomocą ikony  uruchamiamy kreatora Opisu, w którym możemy, ale nie musimy, wprowadzać symbole opisu – wybierzmy jednak Nr dokumentu oraz Opis.
  3. Z poziomu okna Opis wybieramy przycisk Akceptuj (nie przechodzimy na zakładkę [Warunek], ponieważ tworzymy uniwersalny prosty wzorzec, który kwotę netto będzie zawsze księgował na konto 700-01).
  4. Wracamy do okna zatytułowanego Schemat księgowy, który jest listą elementów schematu odpowiadających poszczególnym dekretom.
  5. W celu dodania pierwszego elementu wybieramy przycisk Dodaj lub naciskamy klawisz <INS>.
  6. Otwiera się formularz elementu schematu księgowego, na którym klikamy na przycisku Konto Winien, z listy wybieramy konto syntetyczne rozrachunkowe 201 (Rozrachunki z odbiorcami).
  7. W polu podział na słowniki rozwijamy listę i wybieramy Podmioty.
  8. Za pomocą ikony  uruchamiamy kreatora Definicja kwoty. Klikamy na przycisku Kwota/ Brutto/ Razem.
  9. Symbol kwoty zatwierdzamy kliknięciem na ikonie .
  10. Jeśli chcemy, aby faktura była księgowana na konto walutowe np. odbiorcy zagranicznego, wówczas zaznaczamy parametr Księgowanie walutowe.
  11. Jeśli chcemy, aby po zaksięgowaniu faktury na konto rozrachunkowe dekret pojawił się w opcji Księgowość/ Rozrachunki oraz chcemy go rozrachować, zaznaczamy parametr Rozrachunek.
  12. Do kolejnego okna Opis przechodzimy za pomocą zakładki [Opis].
  13. W oknie Opis klikamy na przycisku Opis i wybieramy Nr dokumentu. Wybór akceptujemy przez wybranie przycisku .
  14. Ze względu na fakt, że nie będziemy uzależniać zadziałania pozycji od warunku, po zatwierdzeniu symbolu opisu klikamy na ikonie .
  15. Wyświetli się formatka pokazująca wszystkie parametry elementu schematu. Wybrane parametry zapisujemy za pomocą ikony Zapisz  (<CTRL>+<ENTER>).
  16. Dodajemy kolejną pozycję schematu.
  17. Klikamy na ikonie Dodaj  lub naciskamy klawisz <INS>.
  18. W oknie elementu schematu księgowań klikamy na przycisku Konto Ma, z listy wybieramy konto analityczne 700-01 (Sprzedaż towarów).
  19. Korzystając z zakładki przechodzimy do kolejnego okna definicja kwoty. Klikamy na przycisku Kwota/ Netto/ Razem.
  20. Symbol kwoty zatwierdzamy kliknięciem na ikonie . Przechodzimy na zakładkę [Opis].
  21. W oknie Opis klikamy na przycisku Opis i wybieramy Nr dokumentu. Wybór akceptujemy przez wybranie przycisku . Ponownie wybieramy przycisk Opis i wybieramy Opis. Wybór akceptujemy przyciskiem .
  22. Ze względu na fakt, że nie będziemy uzależniać zadziałania pozycji od warunku, po zatwierdzeniu symbolu opisu klikamy na ikonie .
  23. Wyświetli się formatka pokazująca wszystkie parametry elementu schematu. Wybrane parametry zapisujemy za pomocą ikony Zapisz  (<CTRL>+<ENTER>).
  24. Ponownie wchodzimy do listy elementów schematu księgowań.
  25. Pozostało nam dodanie ostatniej pozycji.
  26. Ponownie wybieramy ikonę Dodaj lub naciskamy klawisz <INSERT>.
  27. W oknie Konta księgowego klikamy na przycisku Konto Ma, z listy wybieramy konto analityczne 221-01 (VAT należny).
  28. Przechodzimy na zakładkę [Kwota]. Klikamy na przycisku Kwota/ VAT/ Razem.
  29. Symbol kwoty zatwierdzamy kliknięciem na ikonie . Przechodzimy na zakładkę [Opis].
  30. W oknie Opis klikamy na przycisku Opis i wybieramy Nr dokumentu. Wybór akceptujemy przez wybranie przycisku . Ponownie wybieramy przycisk Opis i wybieramy Opis. Wybór akceptujemy przyciskiem .
  31. Ze względu na fakt, że nie będziemy uzależniać zadziałania pozycji od warunku, po zatwierdzeniu symbolu opisu klikamy na ikonie .
  32. Wyświetli się formatka pokazująca wszystkie parametry elementu schematu. Wybrane parametry zapisujemy za pomocą ikony Zapisz (<CTRL>+<ENTER>).

Jak zdefiniować wielowariantowy wzorzec dla dokumentów kosztowych?

Wzorcem księgowane będą trzy rodzaje faktur kosztowych, którym na poziomie Rejestru VAT, przypisano kategorie szczegółowe: 

  • Zakup energii – kategoria szczegółowa ENERGIA,
  • Czynsz – kategoria szczegółowa CZYNSZ,
  • Transport – kategoria szczegółowa TRANSPORT.

Sposób księgowania dla faktur związanych z zakupem energii

KwotaKonto WinienKonto MaRozrachunekKategoria
Brutto202 (rozrachunki z dost.)zaznaczony
Netto402-01(Energia)odznaczonyENERGIA
VAT221-02(Vat naliczony)odznaczony

Sposób księgowania dla faktur związanych z czynszem

KwotaKonto WinienKonto MaRozrachunekKategoria
Brutto202 (rozrachunki z dost.)zaznaczony
Netto404-01(Usługi obce)odznaczonyCZYNSZ
VAT221-02(Vat naliczony)odznaczony

Sposób księgowania dla faktur związanych z transportem

KwotaKonto WinienKonto MaRozrachunekKategoria
Brutto202 (rozrachunki z dost.)zaznaczony
Netto404-01(Usługi obce)odznaczonyTRANSPORT
VAT221-02(VAT naliczony)odznaczony

Jak widać z trzech powyższych przykładów:

  • Kwota BRUTTO jest zawsze księgowana na konto 202,
  • Kwota VAT na konto 221-02,
  • Kwota NETTO związana z zakupem energii księgowana jest na koncie 402-01, czynsz, transport na koncie 404-01.

Po wejściu do opcji Schematy księgowe za pomocą ikony  dodajemy nowy wzorzec księgowy.

  1. Wprowadzamy podstawowe dane tj. symbol wzorca np. KOSZT, jego nazwę np. Zakupy Kosztowe, wskazujemy dziennik, do którego mają trafiać księgowane dokumenty np. ZAKUP, oraz pozostawiamy zaznaczony parametr, że zapisy mają być generowane w buforze, a data księgowania pobierana z Konfiguracji.
  2. Za pomocą ikony uruchamiamy kreator Opisu, w którym możemy ale nie musimy wprowadzać symboli opisu – wybierzmy jednak Nr dokumentu oraz Opis.
  3. Z poziomu okna Opis wybieramy przycisk Akceptuj (nie wchodzimy do ostatniego okna Warunek zadziałania schematu księgowego).
  4. Przechodzimy do listy elementów Schematu księgowego.
  5. W celu dodania pierwszego elementu wybieramy przycisk  Dodaj lub naciskamy klawisz <INSERT>.
  6. Otwiera się okno elementu schematu księgowego, w którym klikamy na przycisk Konto Ma, z listy wybieramy konto syntetyczne rozrachunkowe 202 (Rozrachunki z dostawcami). W polu podział na słowniki wybieramy Podmioty.
  7. Uruchamiamy kreatora Kwoty i klikamy na przycisku Kwota/ Brutto/ Razem.
  8. Symbol kwoty zatwierdzamy kliknięciem na ikonie .
  9. Jeśli chcemy, aby po zaksięgowaniu faktury na konto rozrachunkowe 202 dekret pojawił się w opcji Księgowość/ Rozrachunki oraz chcemy go rozrachować, zaznaczamy parametr Rozrachunek.
  10. Jeśli chcemy, aby faktura była księgowana na konto walutowe np. dostawcy zagranicznego, wówczas zaznaczamy parametr Księgowanie walutowe. Przechodzimy na zakładkę [Opis].
  11. W oknie Opis klikamy na przycisk Opis i wybieramy Nr dokumentu. Wybór akceptujemy przez wybranie przycisku .
  12. Ze względu na fakt, że nie będziemy uzależniać zadziałania pozycji od warunku, po zatwierdzeniu symbolu opisu klikamy na ikonie .
  13. Wyświetli się formatka pokazująca wszystkie parametry elementu schematu. Zatwierdzamy je przez wybranie przycisku Zapisz (<CTRL>+<ENTER>).
  14. Wracamy do listy elementów schematu księgowań.
  15. Dodajemy kolejną pozycję schematu.
  16. Klikamy na ikonie Dodaj lub naciskamy klawisz <INSERT>.
  17. W oknie Elementu Schematu Księgowego klikamy na przycisk Konto Wn, z listy wybieramy konto analityczne 221-02 (VAT naliczony) i przechodzimy na zakładkę [Kwota].
  18. Definiujemy kwotę klikając na przycisk Kwota/ VAT/ Razem.
  19. Symbol kwoty zatwierdzamy kliknięciem na ikonie . Przechodzimy na zakładkę [Opis].
  20. W oknie Opis klikamy na przycisku Opis i wybieramy Nr dokumentu. Wybór akceptujemy przez wybranie przycisku. Ponownie wybieramy przycisk Opis i wybieramy Opis. Wybór akceptujemy przyciskiem 
  21. Ze względu na fakt, że nie będziemy uzależniać zadziałania pozycji od warunku, po zatwierdzeniu symbolu opisu klikamy na ikonie .
  22. Wyświetli się formatka pokazująca wszystkie parametry elementu schematu. Wybrane parametry zapisujemy za pomocą ikony Zapisz (<CTRL>+<ENTER>).
  23. Wracamy do listy elementów schematu księgowań.
  24. Pozostało nam dodanie pozycji, które będą księgowane na konta kosztowe.
  25. Ponownie wybieramy ikonę Dodaj lub naciskamy klawisz <INSERT>.
  26. W oknie elementu schematu księgowego klikamy na przycisku Konto Winien, z listy wybieramy konto analityczne 402-01 (Energia)
  27. Uruchamiamy kreatora Definicji Kwoty. Klikamy na przycisku Kwota/ Netto/ Razem.
  28. Symbol kwoty zatwierdzamy kliknięciem na ikonie . Przechodzimy na zakładkę [Opis].
  29. W oknie Opis klikamy na przycisku Opis i wybieramy Nr dokumentu. Wybór akceptujemy przez wybranie przycisku . Ponownie wybieramy przycisk Opis i wybieramy Opis. Wybór akceptujemy przyciskiem
  30. Ze względu na fakt, że będziemy uzależniać zadziałanie pozycji od warunku, przechodzimy na zakładkę [Warunek].
  31. W oknie Warunek zadziałania schematu księgowego klikamy na przyciskach Funkcja/ Kategoria pozycji/ Kategoria szczegółowa. Z listy kategorii wybieramy kategorię ENERGIA i zatwierdzamy warunek przyciskiem .
  32. Po zdefiniowaniu wszystkich parametrów klikamy na ikonie .
  33. Przyciskiem Zapisz  lub używając kombinacji klawiszy (<CTRL>+<ENTER>) zapisujemy element schematu.
  34. Ponownie wybieramy ikonę Dodaj  lub naciskamy klawisz <INSERT>.
  35. W oknie Elementu Schematu Księgowego klikamy na przycisku Konto Winien, z listy wybieramy konto analityczne 404-01 (Usługi obce).
  36. Uruchamiamy kreatora Definicji Kwoty. Klikamy na przycisku Kwota/ Netto/ Razem.
  37. Symbol kwoty zatwierdzamy kliknięciem na ikonie . Przechodzimy na zakładkę [Opis].
  38. W oknie Opis klikamy na przycisku Opis i wybieramy Nr dokumentu. Wybór akceptujemy przez wybranie przycisku . Ponownie wybieramy przycisk Opis i wybieramy Opis. Wybór akceptujemy przyciskiem .
  39. Ze względu na fakt, że będziemy uzależniać zadziałanie pozycji od warunku, przechodzimy na zakładkę [Warunek].
  40. W oknie Warunek zadziałania schematu księgowego klikamy na przyciskach Funkcja/ Kategoria pozycji/ Kategoria szczegółowa. Z listy kategorii wybieramy kategorię TRANSPORT i zatwierdzamy warunek przyciskiem .
  41. Po zdefiniowaniu wszystkich parametrów klikamy na ikonie .
  42. Przyciskiem Zapisz lub używając kombinacji klawiszy (<CTRL>+<ENTER>) zapisujemy element schematu.
  43. Ponownie wybieramy ikonę Dodaj lub naciskamy klawisz <INSERT>.
  44. W oknie Elementu Schematu Księgowego klikamy na przycisku Konto Winien, z listy wybieramy konto analityczne 404-01 (Usługi obce).
  45. Uruchamiamy kreatora Definicji Kwoty. Klikamy na przycisku Kwota/ Netto/ Razem.
  46. Symbol kwoty zatwierdzamy kliknięciem na ikonie . Przechodzimy na zakładkę [Opis].
  47. W oknie Opis klikamy na przycisku Opis i wybieramy Nr dokumentu. Wybór akceptujemy przez wybranie przycisku . Ponownie wybieramy przycisk Opis i wybieramy Opis. Wybór akceptujemy przyciskiem
  48. Ze względu na fakt, że będziemy uzależniać zadziałanie pozycji od warunku, przechodzimy na zakładkę [Warunek].
  49. W oknie Warunek zadziałania schematu księgowego klikamy na przyciskach Funkcja/ Kategoria pozycji/ Kategoria szczegółowa. Z listy kategorii wybieramy kategorię CZYNSZ i zatwierdzamy warunek przyciskiem .
  50. Po zdefiniowaniu wszystkich parametrów klikamy na ikonie .
  51. Przyciskiem Zapisz  lub używając kombinacji klawiszy (<CTRL>+<ENTER>) zapisujemy element schematu.

Po zdefiniowaniu wszystkich pozycji, schemat zapisujemy przyciskiem  lub używając kombinacji klawiszy (<CTRL>+<ENTER>).

Jak zdefiniować prosty schemat dla księgowania raportów kasowych/bankowych

Konto WnKonto MaSłownikKwotaWarunek
@KontoRach@KontoPrzeciwPodmioty@Przychod
@KontoPrzeciw@KontoRachPodmioty@Rozchod
@KontoDodatWn@KontoDodatMaPodmioty@KwotaDodat

@KontoRach – w schemacie dla raportów kasowo-bankowych, można wybrać to makro klikając w strzałkę obok Konto Wn, Konto Ma: Konta/ Konto kasy (rachunku). Program będzie pobierał konto kasy lub rachunku bankowego z pola Konto księgowe na Rejestrze kasowo/bankowym (Kasa/Bank/ Rejestry kasowe/bankowe).

@KontoPrzeciw – w schemacie dla raportów kasowo-bankowych, można wybrać to makro klikając w strzałkę obok Konto Wn, Konto Ma: Konta/ Konto przeciwstawne. Program będzie pobierał konto przeciwstawne z pola Konto przeciwstawne, które znajduje się na formatce Zapisu kasowo/bankowego (Kasa/Bank/ Zapisy kasowe/bankowe).

@KontoDodatWn/@KontoDodatMa – w schemacie dla raportów kasowo-bankowych, można wybrać to makro klikając w strzałkę obok Konto Wn, Konto Ma: Kwoty dodatkowe/ Konto Wn/Konto Ma. Program będzie pobierał konto z kwot dodatkowych, które znajdują się na formatce Zapisu kasowo/bankowego, pod ikoną Kwoty dodatkowe. Dodatkowo podział na słowniki Podmioty spowoduje, że w Kwotach dodatkowych będzie można użyć kont słownikowych dla podmiotów wybranych na dokumencie.

Na Zapisie kasowo/bankowym, w polu Konto przeciwstawne, można wpisywać symbol konta słownikowego np. 201, 202, 230 bez podawania konkretnej analityki np. 201-ALOZA. Gdy w polu Konto przeciwstawne podamy konto 201, program zaksięguje na właściwą analitykę 201-ALOZA, jeżeli kontrahent ALOZA zostanie wybrany na zapisie kasowo-bankowym.

Pozycja trzecia schematu, umożliwia zaksięgowanie zapisu kasowo-bankowego na dodatkowe konta poza kontem kasy (rachunku) (100) i kontem do niego przeciwstawnym (402-01) np. na konta zespołu 5, gdy bezpośrednio z kasy księgujemy np. koszty proste.

Jeżeli w kwotach dodatkowych zapisu kasowo/bankowego będą wpisywane konta słownikowe, w pozycji schematu dotyczącej księgowań poprzez Kwoty dodatkowe (pozycja trzecia), musi być wybrany Podział na słowniki: Podmioty.

Jeżeli na pozycji schematu, gdzie użyto konto rozrachunkowe, zostanie zaznaczony parametr Rozrachunek to po zaksięgowaniu dekret pojawi się w opcji Księgowość/ Rozrachunki, co pozwoli na parowanie ze sobą dekretów na kontach rozrachunkowych.

Jak zdefiniować prosty schemat dla księgowania dokumentów w Rejestrze VAT sprzedaży umożliwiający generowanie automatycznych rozrachunków i rozliczeń

Konto WnKonto MaSłownikKwotaWarunekKsięgowanie walutoweRozrachunek
@KontoPlatnikaOdbPłatnicy@KwotaPlatnosci@WalutaPlat ='PLN' AND @PlatKierunek =1NieTak
@KontoPlatnikaOdbPłatnicy-@KwotaPlatnosci@WalutaPlat ='PLN' AND @PlatKierunek =-1NieTak
@KontoPlatnikaOdbPłatnicy@KwotaPlatnosci@WalutaPlat <>'PLN' AND @PlatKierunek =1TakTak
@KontoPlatnikaOdbPłatnicy-@KwotaPlatnosci@WalutaPlat <>'PLN' AND @PlatKierunek =-1TakTak
731-2-@Netto-NieNie
221-2-@Vat-NieNie

@KontoPlatnikaOdb – makro można wybrać klikając w strzałkę obok Konto Wn, Konto Ma: Płatnik/ Konto płatnika 1. Program pobiera konto wypełnione na karcie płatnika.

@KwotaPlatnosci – makro pozwala na odwołanie się podczas księgowania do poszczególnych zdarzeń z Preliminarza płatności.

Słownik: Płatnicy  – odwołuje się do Płatnika wybranego na zdarzeniu w Preliminarzu płatności.

@WalutaPlat – warunek sprawdza walutę rozliczenia wybraną na zdarzeniu w Preliminarzu płatności.

@PlatKierunek – warunek sprawdza kierunek przepływu pieniędzy.

Jak zdefiniować schemat dla księgowania Faktur Zakupu z Rejestru VAT – z wykorzystaniem segmentów kont na kategoriach?

Scenariusz postępowania: 

  • W Ogólne/ Kategorie dodając Kategorię wpisujemy na zakładce [Dodatkowe], w polach Konto-segment Wn i/lub Konto-segment Ma, konto księgowe odpowiadające tej kategorii np. kategoria MAT. BIUROWE, Konto-segment Wn: 401-01-03, kategoria: ENERGIA, Konto-segment Wn: 401-01-05.
  • W Rejestry VAT/ Rejestry VAT/ Rejestr zakupu dodajemy fakturę, na której dodajemy pozycje np. W kolumnie Kategoria: MAT. BIUROWE, odpowiednia stawka VAT, kwota netto itd. W drugiej pozycji – Kategoria: ENERGIA, odpowiednia stawka, kwota netto itd.

Schemat księgowy

Konto WnKonto MaSłownikKwotaWarunek
202Podmioty@Brutto
221-02brak@Vat
@KatElemKontoWnbrak@Netto
@KontoDodatWn@KontoDodatMaPodmioty@KwotaDodat

@KatElemKontoWn – w schemacie dla Rejestru zakupu VAT można wybrać to makro klikając w strzałkę obok Konto Wn, Konto Ma: Kategoria pozycji/ Konto Wn kategorii. Konto księgowe zostanie pobrane z kategorii znajdującej się w pozycji Faktury Zakupu (kategoria pozycji przy stawkach VAT na fakturze).

@KontoDodatWn/@KontoDodatMa – w schemacie Rejestru VAT można wybrać to makro klikając w strzałkę obok Konto Wn, Konto Ma: Kwoty dodatkowe/ Konto Wn/Konto Ma. Program będzie pobierał konto z kwot dodatkowych, które znajdują się na formatce Faktury Zakupu, pod ikoną Kwoty dodatkowe. Dodatkowo podział na słowniki Podmioty spowoduje, że w Kwotach dodatkowych będzie można użyć kont słownikowych dla podmiotów wybranych na dokumencie. Pozycja wykorzystująca te makra pozwala na dodatkowe rozksięgowanie dokumentu np. poza kontem zespołu „4”, które jest pobierane z odpowiedniej kategorii pozycji, równocześnie na określone przez użytkownika konta zespołu „5”.

Zaliczki pracowników

Scenariusz postępowania 1: zaliczka jest na kwotę równą Fakturze Zakupu:

  1. Pracownik pobiera zaliczkę z kasy np. 150 zł – w menu Kasa/Bank/ Zapisy kasowe/bankowe dodajemy dokument rozchodowy (KW), wybierając jako podmiot Pracownika.
  2. Pracownik przynosi fakturę zakupu (FZ) np. na kwotę 150 zł, która została zapłacona ww. zaliczką 150 zł – dodajemy zapis w menu Rejestry VAT/ Rejestry VAT/ Rejestr zakupu
    • Na pierwszej zakładce wybieramy kontrahenta, który widnieje na FZ i uzupełniamy pozostałe dane.
    • Na zakładce [Kontrahent], klikamy na przycisk Pracownik i wybieramy naszego zaliczkobiorcę.
    • Na dodatkowej liście potencjalnych zaliczek pojawi się lista nierozliczonych zapisów, w naszym przykładzie jedno KW na kwotę 150 zł, wybieramy tą zaliczkę.
    • Zapisujemy dokument.
  3. Po zapisaniu Faktura Zakupu oraz dokument KW zostaną całkowicie rozliczone.

Scenariusz postępowania 2: zaliczka jest na kwotę wyższą od Faktury Zakupu:

  1. Pracownik pobiera zaliczkę z kasy np. 250 zł – w menu Kasa/Bank/ Zapisy kasowe/bankowe dodajemy dokument rozchodowy (KW), wybierając jako podmiot Pracownika.
  2. Pracownik przynosi fakturę zakupu (FZ) np. na kwotę 150 zł, która została zapłacona ww. zaliczką 150 zł, resztę zaliczki pracownik zwraca do kasy (100 zł) – dodajemy zapis w menu Rejestry VAT/ Rejestry VAT/ Rejestr zakupu: 
    • Na pierwszej zakładce wybieramy kontrahenta, który widnieje na FZ i uzupełniamy pozostałe dane.
    • Na zakładce [Kontrahent] klikamy na przycisk Pracownik i wybieramy naszego zaliczkobiorcę.
    • Na dodatkowej liście potencjalnych zaliczek pojawi się lista nierozliczonych zapisów, w naszym przykładzie jedno KW na kwotę 250 zł. Klikamy dwukrotnie w kolumnę Kwota i wpisujemy 150 zł.
    • Zapisujemy dokument.
  3. FZ jest całkowicie rozliczona, natomiast KW jest częściowo rozliczone. Pracownik wpłaca do kasy pozostałą część zaliczki:
    • W menu Kasa/bank/ Zapisy kasowe/bankowe dodajemy dokument przychodowy (KP) od pracownika, na kwotę 100 zł,
    • Na zakładce [Rozliczenia] dokumentu KP, klikamy w ikonę plusa,
    • Gdy pojawi się lista zapisów kasowych pracownika, wybieramy KW (zaliczkę) i kompensujemy z KP.
  4. Zaliczka pracownika jest całkowicie rozliczona.

Scenariusz postępowania 3: zaliczka jest na kwotę niższą od Faktury Zakupu:

  1. Pracownik pobiera zaliczkę z kasy np. 150 zł – w menu Kasa/Bank/ Zapisy kasowe/bankowe dodajemy dokument rozchodowy (KW), wybierając jako podmiot Pracownika.
  2. Pracownik przynosi fakturę zakupu (FZ) np. na kwotę 250 zł, która została zapłacona ww. zaliczką 150 zł. Pozostała część płatności faktury pozostaje do rozliczenia (100 zł) – dodajemy zapis w menu Rejestry VAT/ Rejestry VAT/ Rejestr zakupu: 
    • Na pierwszej zakładce wybieramy kontrahenta, który widnieje na FZ i uzupełniamy pozostałe dane.
    • Na zakładce [Kontrahent] klikamy na przycisk Pracownik i wybieramy naszego zaliczkobiorcę.
    • Na dodatkowej liście potencjalnych zaliczek pojawi się lista nierozliczonych zapisów, w naszym przykładzie jedno KW na kwotę 150 zł, wybieramy tą zaliczkę.
    • Zapisujemy dokument.
  3. FZ jest częściowo rozliczona. W Preliminarzu Płatności 150 zł znajduje się na liście rozliczonych dokumentów, a pozostałe 100 zł na liście dokumentów nierozliczonych. Na zdarzeniu w Preliminarzu znajduje się kontrahent wprowadzony na fakturze.
  4. Dokument KW jest całkowicie rozliczony.

Schemat księgowy

Przykładowy schemat księgowy pozwala na przeksięgowanie zaliczki z konta kontrahenta na konto pracownika, który pobrał zaliczkę na zakup.

Konto WnKonto MaSłownikKwotaWarunek
@KatElemKontoWn@Netto
221-02@VAT
202Podmioty@Brutto
202Podmioty@PlatZaliczka@TypPodmiotu ='kontrahent' AND @TypZaliczkobiorcy ='pracownik'
230Zaliczkobiorcy@PlatZaliczka@TypPodmiotu ='kontrahent' AND @TypZaliczkobiorcy ='pracownik'

Poniższy schemat pozwoli natomiast na zaksięgowanie kwoty brutto na konto kontrahenta lub na konto pracownika (z pominięciem przeksięgowywania z konta kontrahenta na konto pracownika).

Konto WnKonto MaSłownikKwotaWarunek
@KatElemKontoWn@Netto
221-02@VAT
202Podmioty@Brutto@TypPodmiotu ='kontrahent' AND @TypZaliczkobiorcy <>'pracownik'
230Zaliczkobiorcy@PlatZaliczka@TypPodmiotu ='kontrahent' AND @TypZaliczkobiorcy ='pracownik'

[/su_list]




Pozostałe typy schematów księgowych

System umożliwia definiowanie schematów księgowych także dla:

  • Amortyzacji, ulepszenia, przeszacowania, otrzymania i likwidacji środków trwałych,
  • Deklaracji,
  • Delegacji,
  • Listy płac,
  • Not odsetkowych, Ponagleń zapłaty,
  • Różnic kursowych, różnic kursowych MW, rozliczeń, kompensat,
  • Ewidencji przychodów i kosztów.

Etapy definiowania schematów dla w/w typów dokumentów są dokładnie takie same jak przy definiowaniu schematów dla dokumentów handlowych, magazynowych itp.

Różnice dotyczą tylko identyfikatorów opisów, makr dat księgowań, warunków oraz identyfikatorów kwot, dostępnych przy tworzeniu nagłówka schematu oraz jego pozycji.




Schematy księgowań dla dokumentów kasowych i bankowych

Przystępując do definiowania schematu, którym będą księgowane raporty kasowe oraz bankowe, należy wybrać typ schematu Raporty kasa/bank.

Zasady zakładania schematów dla raportów kasowych oraz bankowych są prawie identyczne jak dla dokumentów handlowych, dokumentów Rejestru VAT.

Definiowanie nagłówka schematu księgowań

Na liście Schematy księgowe przycisk  Dodaj wywołuje formularz schematu księgowego.

Należy uzupełnić pola dotyczące nagłówka schematu księgowego:

Symbol – symbol wzorca księgowania, o max długości 20 znaków alfanumerycznych np. BANK. Symbol musi być unikalny w ramach typu dokumentów.

Nazwa – nazwę wzorca, o max długości 50 znaków alfanumerycznych np. BANK.

Dziennik – dziennik księgowy, w którym będą księgowane Faktury Sprzedaży przy użyciu wzorca księgowego. Pozycję wyposażono w przycisk wyświetlający listę dostępnych dzienników księgowych, tzw. drop-down.

Księgowanie przez bufor – parametr jest domyślnie zaznaczony. Jego zaznaczenie pozwala na księgowanie „na brudno” tj. W buforze. Nie zaznaczenie – księgowanie „na czysto” tj. na liście dokumentów zatwierdzonych.

Nieaktywny – zaznaczenie tego parametru spowoduje, że ten schemat nie będzie pojawiał się na liście wyboru podczas księgowania. Do wykorzystania, jeśli dany schemat był kiedykolwiek użyty do księgowania, więc nie można go usunąć, a nie jest już stosowany.

Pobierz datę księgowania z Konfiguracji – zaznaczenie tego parametru powoduje, że data, z jaką dany rodzaj dokumentów zostanie zaksięgowany, jest pobierana z Konfiguracji (Konfiguracja firmy/ Księgowość/ Parametry – Księgowanie dokumentów z datą). Odznaczenie parametru umożliwia określenie daty, z jaką mają być księgowane dokumenty bezpośrednio na danym schemacie księgowań.

Formularz schematu księgowego

Uwaga
Przystępując do księgowania użytkownik z listy wybiera wzorzec, którym mają być księgowane dokumenty. Wzorzec można rozpoznać tylko po symbolu, po nazwie oraz po informacjach wprowadzonych w polu Uwagi. Oznacza to konieczność nadawania wzorcom czytelnych symboli, nazw.

Okna Warunku i Opisu wyposażono w przycisk  uruchamiającego Wizarda.  Kliknięcie na przycisk powoduje wejście do odpowiedniego okna. Jeśli użyjemy klawisza przy Warunku, to otworzy się okno Warunek zadziałania schematu księgowego.

Wizard – Warunek zadziałania schematu księgowego w nagłówku schematu księgowań

Pozwala on na definiowanie warunków (maksymalnie 2000 znaków), pozwalających na wybiórcze księgowanie dokumentów tj. tylko tych, które spełniają warunki w użytym schemacie.

Wizard – warunek zadziałania schematu księgowego

Na oknie Warunek zadziałania schematu funkcjonują przyciski:

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza schematu księgowego, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych warunków zadziałania schematu:

 – udostępnia listę identyfikatorów warunków: Waluta, Rachunek.

– zatwierdza wybrany warunek.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego warunku.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonego warunku.

Oprócz przycisków okno wyposażone jest w zakładkę [Opis], pozwalającą na przejście do definiowania opisu w nagłówku schematu.

Warunkiem może być:

  • Waluta – symbol @Waluta
  • Rachunek:
    • Symbol@Rachunek – odwołuje się do nr rejestru
    • Nazwa@RachNazwa – odwołuje się do nazwy rejestru.

Wprowadzanie warunku zadziałania schematu

Definiowanie warunku opiera się na czterech polach kreatora:

  • Łącznik – określenie sposobu łączenia warunków wyrażenia („i”, „lub”).
  • Funkcja – pozwala na uzależnienie definiowanego warunku od Opisu, Kategorii, Podmiotu.
  • Operator – pozwala na logiczne powiązanie funkcji z wartością.
  • Wartość – wartość funkcji. W przypadku Nazwy i symbolu wyświetlana jest lista, z której można skorzystać i wartość zostanie odpowiednio przypisana.

Wizard – Opis w nagłówku schematu księgowań

Okno wyposażono w mechanizmy przenoszące do nagłówka zapisu księgowego odpowiedni opis pobierany z księgowanego raportu kasowo/bankowego. Poniżej okno wizarda nagłówka Opis.

Wizard nagłówka Opis

Formularz Opis wyposażono w dwie grupy przycisków.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza pozycji zestawienia, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych symboli opisu:

 – udostępnia listę identyfikatorów opisu: Waluta, Rachunek, Numer dokumentu

– zatwierdza wybrany identyfikator opisu

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego identyfikatora opisu

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonych identyfikatorów opisu.

Oprócz przycisków okno wyposażone jest w zakładkę Warunek pozwalająca na przejście do definiowania warunku w nagłówku schematu.

Wprowadzanie identyfikatora opisu

W celu wprowadzenia identyfikatora opisu należy wybrać przycisk . Pokaże się lista dostępnych opisów. Po wybraniu jednego z nich, należy dokonać jego zatwierdzenia poprzez kliknięcie na przycisku  Zatwierdź. W dużym oknie zatytułowanym Opis pojawi się makro np. @Dokumenty, jeżeli wybraliśmy Numer dokumentu.

Opisami mogą być:

  • Waluta – symbol @Waluta
  • Numer dokumentu – w ramach którego dostępne są następujące makra:
    • Obcy – symbol @DokObcy – odwołuje się do numeru obcego raportu wprowadzonego w nagłówku raportu,
    • Wewnętrzny – symbol @NumerPelny – odwołuje się do numeru raportu nadawanego przez program automatycznie.
  • Rachunek – w jego ramach dostępne są dwa makra:
    • Symbol – symbol @Rachunek – odwołuje się do kodu rejestru,
    • Nazwa – symbol @RachNazwa – odwołuje się do nazwy rejestru.
  • Dowolny opis wprowadzony „z ręki” przez użytkownika.

Uwaga
Dokumentowi można przypisać jeden lub kilka symboli opisów.

Po zakończeniu etapu definiowania nagłówka schematu, przycisk  pozwala na powrót do formularza zatytułowanego Schemat księgowy, z poziomu którego wprowadza się kolejne pozycje wzorca. Każda z pozycji odpowiada pojedynczemu dekretowi (pozycji) w zapisie księgowym.

Formularz posiada dwie zakładki:

[Ogólna] – służy do definiowania poszczególnych pozycji schematu księgowań.

[Pozostałe] – pozwala na połączenie danego wzorca z innymi schematami księgowań tego samego typu.

Formularz pozycji schematu księgowań – zakładka [Ogólne]

Formularz zakładki [Ogólne] swą konstrukcją przypomina formularz zapisu księgowego. Posiada nagłówek, z polami:

  • Symbol – symbol schematu księgowań,
  • Nazwa – nazwa schematu księgowań,
  • Dziennik – dzienniki księgowań, w którym będą generowane dekrety w oparciu o księgowane dokumenty,
  • Pobierz datę księgowania z Konfiguracji – parametr określający, z jaką datą księgowane będą dokumenty,
  • Warunek – warunki, jakie powinien spełniać księgowany dokument,
  • Opis – identyfikatory opisów odpowiedzialne za przenoszenie opisów z odpowiednich pól dokumentu do nagłówka zapisu księgowego,
  • Księgowanie przez bufor – odpowiedzialny za umieszczanie dekretów w buforze lub na liście zapisów zatwierdzonych oraz część pokazującą zdefiniowane pozycje będące odpowiednikami pozycji zapisu księgowego tzw. dekretów.

Lista elementów schematu księgowego

Formularz posiada grupy przycisków.

Grupa pierwsza jest ściśle związana z definiowaną pozycją schematu. Składają się na nią poniższe ikony:

 Nowa pozycja schematu – dodanie nowej pozycji schematu księgowań.

 Edycja pozycji schematu – podgląd elementu schematu księgowań z możliwością dokonania zmian.

 Usuń pozycję – kasowanie pozycji schematu księgowań.

  Przesuń pozycję w górę, Przesuń pozycję w dół – służące do zamiany wskazanej pozycji z pozycją sąsiednią, która znajduje się odpowiednio powyżej lub poniżej wskazanej pozycji. Ikony są aktywne w zależności od położenia danej pozycji, tzn. jeśli dana pozycja jest pierwszą na liście, to opcja „w górę” jest nieaktywna, a jeśli jest ostatnią na liście, to opcja „w dół” jest nieaktywna.

Grupa druga zawiera przyciski:

 – Sprawdzanie poprawności działania schematu.

 – Zapisz zmiany – zapisuje schemat księgowań – (alternatywnie można używać kombinacji klawiszy <CTRL>+<ENTER>).

 – Anuluj zmiany – pozwala na wycofanie się z formularza Schemat księgowań bez zapisu.

W celu dodania nowej pozycji schematu należy wybrać przycisk  Dodaj. Otwiera on okno elementu schematu księgowań.

Formularz wyposażono w następujące pola:

  • Konta księgowe Wn i Ma,
  • Podział na słowniki,
  • Podział na kategorie,
  • Kwota,
  • Rozrachunek,
  • Księgowanie walutowe (dla użytkowników modułu Księga Handlowa Plus),
  • Opis,
  • Warunek zadziałania schematu księgowań.

Element schematu księgowego

Elementowi schematu z tego poziomu należy przypisać jedno lub dwa konta księgowe. Mogą być wpisane lub wybrane z listy kont udostępnianej po kliknięciu na przyciskach Konto Wn, Konto Ma. Poza tym obok pola Konto Wn Konto Ma istnieje możliwość rozwinięcia podmenu z następującymi makrami:

  • Konta – w ramach, której dostępne są dwa parametry:
  • Konto kasy (rachunku) – konto przypisane na rejestrze kasowo/bankowym – symbol @KontoRach
  • Konto przeciwstawne – konto lub jego część przypisana na zapisie kasowo/bankowym – symbol @KontoPrzeciw.

W najprostszym przypadku schemat księgowy dla raportu kasowego będzie zawierał dwie pozycje (przychód, rozchód), gdzie z jednej strony będzie odwołanie do konta księgowego z rejestru kasowo/bankowego, a z drugiej strony odwołanie do konta przeciwstawnego z zapisu kasowo/bankowego.

Przykład prostego schematu księgowego

  • Kategoria – w ramach, której dostępne są dwa parametry:
    • Konto Wn kategorii – konto Wn wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w księgowanym dokumencie – symbol @KatKontoWn
    • Konto Ma kategorii – konto Ma wprowadzone na kategorii w segmencie księgowym, a użytej w księgowanym dokumencie – symbol @KatKontoMa.
  • Podmiot
    • Konto Odbiorcy – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe],polu Przychód – symbol @KontoPodmiotuOdb
    • Konto Dostawcy – konto wypełnione na karcie kontrahenta, na zakładce [Dodatkowe],polu Rozchód – symbol @KontoPodmiotuDost.
  • Kwoty dodatkowe – w ramach, której dostępne są parametry:
    • Konto Wn – konto Wn wprowadzone przy określaniu kwoty dodatkowej na dokumencie – symbol @KontoDodatWn
    • Konto Ma – konto Ma wprowadzone przy określaniu kwoty dodatkowej na dokumencie – symbol @KontoDodatMa
    • Konto Wn kategorii – konto przypisane na zakładce [Dodatkowe] kategorii w polu Konto Wn – symbol @KontoDodatKatWn
    • Konto Ma kategorii – konto przypisane na zakładce [Dodatkowe] kategorii w polu Konto Ma – symbol @KontoDodatKatMa
    • Konto Wn kategorii2 – konto przypisane na zakładce [Dodatkowe] kategorii2 w polu Konto Wn – symbol @KontoDodatKat2Wn
    • Konto Ma kategorii2 – konto przypisane na zakładce [Dodatkowe] kategorii2 w polu Konto Ma – symbol @KontoDodatKat2Ma.

Jeżeli konta takie jak 202 Rozrachunki z dostawcami oraz 201 Rozrachunki z odbiorcami mają nadany status kont słownikowych, wtedy w Wizardzie elementu, w polu Konto Wn lub Konto Ma wystarczy wprowadzić konto syntetycznie oraz wybrać parametr Podział na słowniki – Podmioty. Program automatycznie dokona księgowania na właściwe konto analityczne.

Uwaga
Dla pozycji schematu, opierającej się na kontach Rozrachunki z dostawcami lub Rozrachunki z odbiorcami, należy znaczyć parametr Księgowanie z podziałem na podmioty. Parametr ten został wprowadzony ze względu na księgowanie raportów kasowych/bankowych.

Księgowanie z podziałem na kategorie – parametr zaznaczamy, gdy w oparciu o kategorie mają być tworzone odrębne dekrety księgowe.

Parametr Księgowanie walutowe – dostępny tylko w przy aktywnym module Księga Handlowa Plus. Pozwala na zaksięgowanie zapisu kasowego na konto walutowe np. na konto kontrahenta zagranicznego. Dodatkowo, jeśli w Konfiguracji firmy/ Księgowość/ Księgowość kontowa jest zaznaczony parametr Subanalityki walutowe na kontach słownikowych, to podczas księgowania zostanie utworzone konto analityczne kontrahenta z oznaczeniem symbolu waluty np. 202-ABC-EURO.

Parametr Rozrachunek – zaznaczenie parametru na pozycji, gdzie użyto konto rozrachunkowe, powoduje, że po zaksięgowaniu dekret pojawi się w opcji Księgowość/ Rozrachunki. Pozwoli to na parowanie ze sobą dekretów na kontach rozrachunkowych.

Wizard definicji pozycji schematu księgowań – Definicja kwoty

Wizard elementu schematu księgowań – Definicja Kwoty

Kwota (wartość liczbowa) opisywana jest za pomocą parametrów:

Współczynnik – pozwala na zaksięgowanie kwoty ze znakiem plus, minus, jak również na przemnożenie, podzielenie kwoty przez wartość liczbową do dwóch miejsc przed przecinkiem i sześciu miejsc po przecinku. Działania typu mnożenie, dzielenie przez współczynnik może być wykorzystane do rozksięgowania kwot z kont zespołu „4” na konta zespołu „5”.

Kwota – pozwala na wybranie jednego z identyfikatorów kwot dokumentu kasowego lub bankowego. Podzielone zostały na grupy: Wartość, Kwota, Kwoty dodatkowe.

  • Wartość pozwala na przypisanie, a następnie zaksięgowanie dowolnej kwoty,
  • Identyfikatory kwot z grupy Kwota to: Przychód, Rozchód, Rozliczenia,
  • Identyfikator kwot z grupy Kwoty dodatkowe to Kwota.

Oprócz przycisków, okno wyposażone jest w zakładki [Warunek][Opis], pozwalające na przejście do definiowania warunku lub opisu pozycji schematu bez ponownego uruchamiania kreatora.

Wizard definicji pozycji schematu księgowań – Opis

Okno Opis zawiera mechanizmy pozwalające na przenoszenie do pozycji zapisu księgowego odpowiednich opisów pobieranych z księgowanego dokumentu kasowo/bankowego.

Oprócz przycisków okno wyposażone jest w zakładki [Kwota][Warunek] pozwalające na przejście do definiowania kwoty lub definiowania warunku bez ponownego uruchamiania kreatora.

Wizard pozycji Opis

Formularz Opis posiada  dwie grupy przycisków.

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje wejście do formularza pozycji zestawienia, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych symboli opisu:

 – udostępnia listę identyfikatorów opisu między innymi: Numer, Opis, Kategorię ogólną, Kategorię szczegółową

 – zatwierdza wybrany identyfikator opisu.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego identyfikatora opisu.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonych identyfikatorów opisu.

Wprowadzanie identyfikatora opisu

W celu wprowadzenia identyfikatora opisu należy wybrać przycisk . Pokaże się lista dostępnych opisów. Po wybraniu jednego z nich, należy dokonać jeszcze jego zatwierdzenia kliknięciem na przycisku  Zatwierdź. W dużym oknie zatytułowanym Opis pojawi się makro opisu np. @Dokument, jeżeli wybraliśmy Nr dokumentu.

Opisami mogą być:

  • Waluta
    • Dokumentu – symbol @Waluta
    • Rozliczenia – symbol @RozliczenieWaluta
  • Nr dokumentu
    • Numer obcy@DokObcy – odwołuje się do pola numer obcy z dokumentu KP, KW
    • Numer wewnętrzny@NumerPelny – odwołuje się do automatycznie nadawanego numeru pozycji, np. KP/0001/2001/KASA.
  • Rachunek
    • Symbol@Rachunek – odwołuje się do nr rejestru
    • Nazwa @RachNazwa – odwołuje się do nazwy rejestru.
  • Opis – symbol @Opis
  • Kategoria
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaSzczegol
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolna
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpis.
  • Symbol dokumentów – @SymbolDok
  • Podmiot
    • Kod podmiotu – symbol @KodPodmiotu
    • Typ podmiotu – symbol @TypPodmiotu.
  • Kwoty dodatkowe
    • Kategoria szczegółowa – @KategoriaDodat
    • Kategoria2 szczegółowa – @Kategoria2Dodat
    • Kategoria ogólna – @KategoriaOgolnaDodat
    • Kategoria2 ogólna – @Kategoria2OgolnaDodat
    • Waluta – @DodatWaluta
    • Opis – @OpisDodat
    • Opis2 – @Opis2Dodat.

Wizard definicji pozycji schematu księgowań –Warunek zadziałania schematu księgowego

Po zatwierdzeniu odpowiednich identyfikatorów opisu za pomocą przycisku  Zatwierdź, wybierając kolejną zakładkę [Warunek] lub wychodząc przez ikonę  i uruchamiając wizarda przy polu Warunek, przechodzimy do ostatniego już okna pozycji zatytułowanego Warunek zadziałania schematu księgowego.

Pozwala on na definiowanie warunków (maksymalnie 2000 znaków), pozwalających na wybiórcze księgowanie dokumentów tj. tylko tych, które spełniają warunki w użytym schemacie.

Na oknie Warunek zadziałania schematu funkcjonują dokładnie te same przyciski, co na oknie Opis.

Wizard pozycji – Warunek zadziałania elementu schematu księgowego

Grupa pierwsza to przyciski związane z obsługą okna Wizarda:

 Zapisz zmiany – zapisuje podstawowe dane nagłówka oraz powoduje powrót do formularza pozycji zestawienia, z poziomu którego definiuje się poszczególne pozycje schematu.

 Anuluj zmiany – wyjście z formularza schematu księgowań.

Druga grupa przycisków pozwala na wprowadzanie, zatwierdzanie, cofanie, usuwanie wprowadzonych warunków zadziałania schematu:

 – udostępnia listę identyfikatorów warunków, między innymi: Numer, Opis, Kategorię ogólną, Kategorię szczegółową.

 – zatwierdza wybrany warunek.

– pozwala na wycofanie jeszcze niezatwierdzonego warunku.

 – tzw. Czyszczenie („gumka”) pozwala na usunięcie zatwierdzonego warunku.

Warunkiem może być:

  • Waluta
    • Dokumentu – symbol @Waluta
    • Rozliczenia – symbol @RozliczenieWaluta
  • Rachunek
    • Symbol@Rachunek – odwołuje się do nr rejestru
    • Nazwa@RachNazwa – odwołuje się do nazwy rejestru.
  • Konta
    • Konto kasy (rachunku) – symbol @KontoRach – można uzależnić zadziałanie pozycji schematu od konkretnego numeru konta księgowego, znajdującego się na rejestrze kasowo/bankowym,
    • Konto przeciwstawne – symbol @KontoPrzeciw – można uzależnić zadziałanie pozycji schematu od konkretnego numeru konta księgowego, znajdującego się na zapisie kasowo/bankowym,
    • Czy jest konto przeciwstawne – symbol @JestKontoPrzeciw – możliwość zaksięgowania tylko niektórych pozycji przy użyciu makra @KontoPrzeciw np. @JestKontoPrzeciw=’TAK’ – tylko jeśli jest wypełnione, w pozostałych wypadkach pomijaj, @JestKontoPrzeciw=’NIE’– zawsze.
  • Opis – symbol – @Opis
  • Kategoria
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaSzczegol
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolna
    • Opis kategorii – symbol @KategoriaOpis
    • Konto Wn kategorii – symbol @KatKontoWn
    • Konto Ma kategorii – symbol @KatKontoMa.
  • Symbol dokumentu – symbol @SymbolDok
  • Kwota
    • Przychód – symbol @Przychod
    • Rozchód – symbol @Rozchod.
  • Podmiot
    • Kod podmiotu – @KodPodmiotu
    • Typ podmiotu@TypPodmiotu
    • Konto odbiorcy@KontoPodmiotuOdb
    • Konto dostawcy@KontoPodmiotuDost.
  • Kwoty dodatkowe – w ramach którego dostępne są następujące parametry:
    • Kategoria szczegółowa – symbol @KategoriaDodat
  • Kategoria2 szczegółowa – symbol @Kategoria2Dodat
    • Kategoria ogólna – symbol @KategoriaOgolnaDodat
    • Kategoria2 ogólna – symbol @Kategoria2OgolnaDodat
    • Konto Wn – symbol @KontoDodatWn
    • Konto Ma – symbol @KontoDodatMa
    • Konto Wn kategorii – symbol @KontoDodatKatWn
    • Konto Ma kategorii – symbol @KontoDodatKatMa
    • Konto Wn kategorii2 – symbol @KontoDodatKat2Wn
    • Konto Ma kategorii2 – symbol @KontoDodatKat2Ma
    • Waluta – symbol @DodatWaluta
    • Opis -symbol @OpisDodat
    • Opis2 – symbol @Opis2Dodat.

Wprowadzanie warunku zadziałania schematu.    

Definiowanie warunku opiera się na czterech polach kreatora:

  • Łącznik – określenie sposobu łącznia warunków wyrażenia („i”, „lub”).
  • Funkcja – pozwala na uzależnienie definiowanego warunku od Nr dokumentu, Opisu, Kategorii.
  • Operator – pozwala na logiczne powiązanie funkcji z wartością.
  • Wartość – wartość funkcji. W przypadku niektórych funkcji konieczne jest wpisanie wartości „z ręki”, ale większość można przypisać przez wybór z wyświetlanej listy.

Po zaakceptowaniu, wyświetlane jest okno pokazujące zdefiniowane parametry danego elementu schematu. Ich ostateczne zapisanie następuje przez wybranie przycisku  Zapisz.