Zgodnie ze zmianami w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 17 lipca 2009 (DZ.U. z roku 2009, nr 125, poz. 1037) wchodzącymi w życie ze wsteczną datą obowiązywania, pojawiła się konieczność wykazania na PIT-11 kwoty podatku od niektórych świadczeń wypłaconych wcześniej jako opodatkowane (tak aby pracownik mógł odebrać nadpłacony podatek w rozliczeniu rocznym), ale bez wykazywania wartości świadczenia w kwocie przychodu podlegającego opodatkowaniu, bądź wykazania go jako przychodu w kwocie niższej niż faktycznie wypłacona.

Jeśli w bieżącym roku nie zostały jeszcze wypłacone świadczenia, to w celu poprawnego ich naliczenia należy zdefiniować dwa typy wypłat: jeden nieopodatkowany, a drugi opodatkowany – i stosować je odpowiednio do tego, jak duża kwota jest wypłacana danemu pracownikowi.

Jeśli już wypłacono świadczenia socjalne jako w całości opodatkowane, to trzeba będzie na PIT-11 wykazać pełny potrącony pracownikowi i odprowadzony do US podatek, natomiast kwotę przychodu zmniejszyć o równowartość wypłaconego świadczenia w części, która została opodatkowana, a zgodnie ze zmianami w ustawie stała się wolna od podatku.

W tej sytuacji w programie Comarch ERP Optima istnieją dwa rozwiązania:

  1. Najprostsza metoda, ale wymagająca od Operatora sprawdzenia komu i o jaką kwotę należy skorygować PIT i kontrolowania tego przy każdym przeliczeniu deklaracji – to ręczna korekta kwoty przychodu wyliczonego przez program na formularzu PIT-11.
  2. Rozwiązanie wymagające skonfigurowania i „wypłacenia” kwot korekt, ale pozwalające na automatyczne wyliczenie poprawnych kwot na deklaracji PIT-11, bez potrzeby jej ręcznego korygowania przez Operatora:

    • Zdefiniowanie „Korekty świadczenia” (z poziomu Konfiguracji / Firma / Płace / Typy wypłat) jako typu wypłaty nie wpływającego na kwotę do wypłaty (parametr w konfiguracji typu wypłaty na zakładce Szczegółowe – 'Wpływa na kwotę do wypłaty’- odznaczony), nieozusowanego, ale opodatkowanego i wchodzącego na PIT w tej samej pozycji, na którą wchodzi zgodnie z definicją wypłacone wcześniej świadczenie socjalne. W przypadku modułu Płace i Kadry Plus można wykorzystać algorytm 12 w celu zdefiniowania tego typu wypłaty, by jego wartość wyliczyła się automatycznie – za pomocą funkcji warunkowej porównującej wartość wypłaconych pracownikowi świadczeń (tych które wypłacono jako opodatkowane, a przynajmniej w części stały się nieopodatkowane po zmianie przepisów) z kwotą „graniczną” 380.00zł, tak by wynik dawał wartość wypłaconych – „nadmiarowo” opodatkowanych świadczeń, wynik funkcji należy pomnożyć przez (-1), żeby w wypłacie wyliczyła się ujemna równowartość przychodu do uwzględnienia na PIT-11. Wzór może mieć ogólną postać:(Warunek (Suma_A < 380, Suma_A, 380))*(-1)
      – gdzie Suma_A to wzorzec płacowy sumujący świadczenia wypłacone w okresie od początku roku do miesiąca, w którym będzie wprowadzona korekta (we wzorcu płacowym należy podać odpowiednią liczbę miesięcy i wskazać typy wypłat)
    • „Wypłacenie” takiej „korekty” na dodatkowej liście płac w tym samym miesiącu deklaracji do którego wypłacono ostatnie świadczenie dla pracowników – jeśli zostanie wypłacone w odrębnej wypłacie, to zaliczka podatku wyliczy się zerowa (bo w elemencie wypłaty o wartości ujemnej podatek się nie zapisuje) – istotne, by po „wypłaceniu” tej korekty nie przeliczać już żadnych wypłat do tego samego miesiąca deklaracji, żeby program nie wykonał uzgodnienia wartości podatku od łącznej podstawy w obrębie miesiąca. W celu usprawnienia pracy można tą „korektę” zrealizować przez seryjne dodanie dodatku na liście „Innych” wypłat.
    • PIT-11 wyliczy się automatycznie z uwzględnieniem odnotowanej „korekty” – co spowoduje, że zaliczka podatku od wypłaconych świadczeń zostanie wykazana w kwocie faktycznie potrąconej, a przychód w wartości pomniejszonej o wartość zwolnioną z podatku. 



Informacje dotyczące m.in. skali podatkowej, rozliczania podatku od wynagrodzeń pracownika znajdują się na formularzu danych kadrowych pracownika – zakładka Nr ident./podatki.

W przypadku standardowego sposobu rozliczania podatkowego nie należy modyfikować zapisów. Jeśli jednak pracownik rozliczany jest w inny sposób (np. wspólnie z małżonkiem), musi to znaleźć odzwierciedlenie w jego danych.
Domyślnie w programie na formularzu danych kadrowych pracownika proponują się standardowe progi podatkowe. Jeżeli istnieje konieczność zmiany progów podatkowych, należy odznaczyć pole ‘Standardowe’, co umożliwi edycję kwot progowych i stawek podatku. Pracownikowi, który wspólnie opodatkowuje się z małżonkiem, należy zmodyfikować pozycję ‘Dochód ponad’ wprowadzając odpowiednio wyższą kwotę, procenty pozostają te same.

Wprowadzając modyfikację progów podatkowych należy pamiętać, że zmiany te dotyczą całego okresu obowiązywania danego zapisu historycznego. Konieczne jest więc przywrócenie standardowych ustawień w nowym roku podatkowym. Należy to zawsze robić poprzez aktualizację danych z datą 1 stycznia nowego roku i ponowne  zaznaczenie standardowych progów.




Przekroczenie rocznej podstawy składek emerytalno – rentowych należy pracownikowi odnotować na formularzu danych kadrowych. Na zakładce Ubezpieczenie cd w sekcji „Informacja o przekroczeniu rocznej podstawy składek emerytalno – rentowych” należy wybrać, kto przekazał tą informację (brak – domyślne ustawienie, Ubezpieczony, Płatnik, ZUS), wypełnić miesiąc i rok (jest to miesiąc i rok deklaracji, zgodny z datą wypłaty) w którym nastąpiło przekroczenie rocznej podstawy składek i wpisać kwotę przekroczenia.

Kwota ta może oznaczać podstawę, od jakiej będą liczone składki we wskazanym miesiącu (podstawa składki) lub kwotę przychodu pracownika (przekroczenie podstawy) osiągniętego do danego miesiąca. W tym drugim przypadku program sam wyliczy, w którym miesiącu ma ograniczyć podstawę składek emerytalno – rentowych.




Program Comarch ERP Optima automatyczne pobiera wskaźniki kadrowo-płacowe z serwera Comarch podczas logowania do programu. W Konfiguracji Programu/ Ogólne/ Parametry znajduję się parametr ‘Automatyczne pobieranie wskaźników’.

Po odznaczeniu parametru automatyczne pobieranie wskaźników nie będzie wykonywane, Użytkownik może pobrać nową wartość wskaźników z poziomu Ogólne > Pobieranie wskaźników.

Usługa pobierania wskaźników dostępna jest wyłącznie dla programów na gwarancji.




Zgodnie z Komentarzem do ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267 ze zm.), zwanej dalej ustawą – wybrane zagadnienia, pkt 47, jeżeli nieobecność typu 'Zwolnienie chorobowe’ z przyczyną 'Leczenie szpitalne’ występuje w okresie 33/14 dni finansowanych przez firmę wówczas jest płatne w wysokości 80% podstawy. Jeżeli jest to już nieobecność płatna przez ZUS wynosi 70% podstawy wymiaru.

Od 1 stycznia 2011 r. wszyscy pracownicy, niezależenie od wieku, w okresie pobytu w szpitalu będą dostawać jednakowe procentowo świadczenia. Miesięczny zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu od 15 do 33 dnia choroby pracownika, który ukończył 50 rok życia, wyniesie 80% podstawy wymiaru zasiłku (do tej pory już od 15 dnia choroby liczone było 70%).




Brak możliwości otwarcia zamkniętej listy płac może wynikać z tego, że znajdują się na niej wypłaty ze zrealizowaną lub wysłaną do banku płatnością. W takim przypadku należy zmienić stan płatności powiązanych z daną listą płac z „Wysłane” lub „Zrealizowane” na „Do realizacji”. Aby to wykonać należy w Preliminarzu płatności odszukać płatność powiązaną z listą płac i w sekcji Stan ustawić parametr Do realizacji.




Numer indywidualnego rachunku składkowego należy wprowadzić na formularzu ZUS, który dostępny jest z poziomu Ogólne/ Inne/ Urzędy /Urzędy ZUS. W zakładce Rachunki w sekcji Indywidualne rachunki składkowe w pozycji Pracownicy można wprowadzić nr rachunku dla pracowników. Nr rachunku właściciela rozliczającego się indywidualnie należy wprowadzić dodając pozycję Właściciele.