Model Obiekty Wspólne – Opis Modelu

Model Obiekty wspólne odpowiada za inicjalizację struktur bazodanowych oraz przygotowanie środowiska przed uruchomieniem dedykowanych modeli, takich jak Logistyka, Płatności, Księgowość, HR oraz submodeli. Wywołanie modelu skutkuje utworzeniem dedykowanego schematu (BI) wraz z niezbędnymi obiektami systemowymi.

Zadaniem modelu jest standaryzacja, alokacja zasobów oraz zapewnienie spójności danych przed uruchomieniem procesów przeliczania dla wszystkich kolejnych modeli.

Uwaga
Uruchomienie modelu Obiekty wspólne jest bezwzględnym warunkiem prawidłowego działania raportów opartych o modele: Logistyka, Płatności, Księgowość, HR i submodeli.

Proces inicjalizacji modelu Obiekty wspólne obejmuje trzy główne etapy realizowane w sposób zautomatyzowany:

  • Inicjalizacja Schematu BI: Weryfikacja, czy w bazie danych istnieje dedykowany schemat. W przypadku jego braku, system zakłada go automatycznie.
  • Wdrożenie Struktur Danych: Tworzenie oraz mapowanie tabel stałych i widoków. Struktury te służą do agregacji, czyszczenia i strukturyzacji surowych danych pobranych z systemów źródłowych.
  • Implementacja Logiki Biznesowej: Kompilacja i zapisanie w bazie danych globalnych funkcji przeliczeniowych oraz procedur, z których obligatoryjnie korzystają inne modele danych.
Model Obiekty Wspólne

Model implementuje zestaw obiektów bazodanowych, podzielonych logicznie według ról i typów w strukturze bazy danych:

  • Inicjalizacja i Kontrola: Odpowiada za weryfikację środowiska uruchomieniowego, zgodność wersji ze źródłowym systemem ERP oraz automatyczne tworzenie schematu BI w bazie danych (np. poprzez skrypt XLP OW 000 SCH – Schema BI, który warunkowo wykonuje instrukcję CREATE SCHEMA BI).
  • Funkcje: Scentralizowany zestaw globalnych funkcji skalarnych i tabelarycznych. Realizuje zadania z zakresu standaryzacji ciągów znaków (np. formatowanie numerów dokumentów), walidacji poprawności danych (np. weryfikacja dat, numerów) oraz ujednolicania miar (np. przeliczanie wag na jednostki bazowe).
  • Wymiary: Tabele i widoki reprezentujące stałe oraz dane podstawowe. Gromadzą one kluczowe wymiary biznesowe systemu, takie jak karty kontrahentów, strukturę towarową (produkty, cenniki, rabaty), strukturę organizacyjną (firmy, lokalizacje, pracownicy) oraz kalendarze i okresy obrachunkowe.
  • Fakty: Struktury przeznaczone do przechowywania rejestru zdarzeń gospodarczych. Obejmują zarówno dane szczegółowe (np. pojedyncze zapisy księgowe, pozycje transakcji), jak i gotowe agregaty finansowo-operacyjne przygotowane bezpośrednio pod kątem sprawozdawczości.

Czy ten artykuł był pomocny?